bu yılbaşı şaaşaasının sona ermesini hasretle bekliyordum diyebilir miyim? derim. ne kaddar kendini sakınsan da, bir yerden sistemine giriveriyor. Her yanda koni şapkalar, herşey parlak,.. eğlenmezsen kendini kötü hissediyorsun. Bu sefer hazırlıklıydım. ailemle geçirdim ve kanepede uyukladım. sonra beni eve bıraktılar. evde de uyumaya devam ettim. Çok krize girersem taksim meydanına çıkacaktım, roxy'e gidecektim. İkisini de krize girip girmememden bağımsız olarak yapamadım. her türlü depresif duruma karşı cevabım bu zaten,.. uyumak. Tamam bi daha kişisel şeyleri blog bölümüne yazmayacağım. Ama hiç değilse bir kaç link vererek, gereksiz samimiyet buhranlarımı örtmeye çalıştım.