İzlediğim kadarıyla içi yanık dolu buralar.
Aşk acısı bu. Ç.k acısı olsa geçer de. Hoşlanma boyutu tenden yüreğe indin
mi, içtene içe kabullenememe ve içte kalan uktelerle mantık arasında savaş başlar.
Uykular kaçar, uktelerle binlerce senaryo yazılır. 'Belki', 'Ya' kelimeleri ile başlayan cümleler kurulur. Uzayan geceler başlar, hatun kişi mışıl mışıl uyurken, ardından şiirler yazılır, gözyaşları dökülür. Hatun kişi başka er
kişilerle aşna fine muhabbetindeyken, ilgileniyormuş gibi gözüküp aslında iplemez iken, aşık kişi hala masum ceylan, beni bir anlasa modlarında ferhat triplerindedir.
küçücük bir şehre tıkıldım(k) kaldım(k).gezecek yer yok. yapacak bişey yok. ne yapsak. okul olsa bundan iyiydi.Hiç olmazsa kampüste hatun keserdim. ya ne yapacam ben bu şehirde.önerisi olanlar var mı(şehir:nazilli bilen bilir.hani basma fabrikası falan var ya işte o yer ya!)
Fast-food’lardan nefret etmek için bir çok geçerli sebebimiz vardır. Sağlıksız, emperyalist ve pahalı olmaları, doyurucu olmamaları, “Ayın Elemanı” gibi son derece firavunvâri bir seçim yapmaları, ki bence yakında işi iyice azıtıp “Ayın Elemanı”nın kapak modeli olacağı aylık magazinler basacaklar: FEST BURGER 100 SORUDA: PATATESİNİZ YETERİNCE KIZARMIŞ MI? KETÇAP GÜZELİ AYIN ELEMANI: ÇİĞDEM BAŞAMEL: “HAMBURGERLE BİR BÜTÜNÜM” Bütün bunlar bir yana beni en çok rahatsız eden yanları risksiz olmaları. Self servis sisteminde parayı baştan ödediğiniz için hiç risk almazsınız. Paranız varsa yersiniz, yoksa yemezsiniz. İşte bu kadar basit. Bizim geleneksel mutfağımızda ise her zaman hesabın cepteki paradan fazla gelme ihtimali vardır. Bu yüzden daima Türk mutfağını tercih ederim.
Gece Karaköy iskelesine öylesine girmişim. Bir de baktım vapurun kalkmasına 15 dakika var. Yanımda ne bir kitap ne de zamanı geçirmeme yardım edecek bir şey. İskelenin bekleme salonunda ileri geri dolanmaya başladım. birkaç dakika sonra saate bakmaya yeltendim. Sonra düşündüm, "niye ki?". Meraktan... 5 dakika ya da 15, nasıl olsa yapacak başka birşeyim yok. Saate bakmadım, hiçbir şeyi etkilemeyecek şeyleri merak etmemeye alıştırdım kendimi. Bizi ilgilendirmeyen şeyler bizi ne kadar ilgilendirmezse, bizi ilgilendirmeyen şeylerin bizi ilgilendirmemesi de o kadar ilgilendirir. (psikocan)