hafif.org

ben bu boyoza fena dadandım. ilk kez boyoz yediğimde –mekan İzmir aylardan mayıs- canım sevgilim sabah sabah sabah kahvaltı mahiyetinde bu ucubeleri masaya koymuş yanına da -asla yemediğim ve hala ısrarla bana yedirmeye çalıştığı- iki adet haşlanmış yumurta ve takviye çayla takdim etmişti.yahu yiyorum yiyorum ben bir lokma ısırırken o iki lokma dökülüyor,hayır meret fena halde hoşuma da gidiyor ama ancak bir beş tane dedikten sonra doyduğumu hissedebilirim diyorum. şimdi burada bir börekçide izmir sever bir aklı evvelin yaptığı boyozları gördüğümde hadi leaan dedim.neyse mis boğazlılığımın bana verdiği hakla bok attığım boyozları aldım misler gibi gazete-çay eşliğinde boyozları götürdüm.Boyozların yarısı spor sayfasını işgal etti tabi bu arada.. Ertesi günlerde aynı tempoyla yürüdü gitti bu iş..az önce tartıya çıktım ki gördüğüm rakamı burada telaffuz edemicem.Sanki artık boyozlara,babannemin tarifiyle yapılan rum usulu yaprak sarmalara,ananemin keşkeklerine,çerkez tavuklarına hafiften bir veda etme zamanım gelmiş.Artık radika mı olur şevketibostan mı olur kaz ayağı mı olur ot haşlayıp üzerine sızma zeytinyağı döküp yeme vaktidir. Şu an aklımdan kırk göbek İzmirli kumrular,közde sandviçler,sütlü midyeli balıklar geçiyor.Hangi yemek aklıma gelse muhakkak izmirde geçen bir anı aklıma geliyor.ya ben izmiri çok özledim ya da karnım acıkmaya başladı.Misal Ahmet Priştina’nın öldüğü günden beri börülce yemek istiyorum.Adama üzülürken bir yandan da ah ulan deniz börülcesi olcak şimdi yanına da kabak çiçeği dolması bir de açtınmıydı bi ufak diye kafamdan geçiriyorum. Şimdi annem aradı akşama ne istersin diyor?sarmaaaa tabii ki sarmaaaaaaaaaaaaaaaaaaa….

gel bush gel

İnanılmaz bişi biri şadrakı önemsiyo dedi nehir. Oysa bön bön ekrana bakmıştım bütün gün, önemsediğim falan yoktu. İyi de denmez böyle şimdi. Evet önemsiyorum dedim ne oldu. Şadrak dükkanını kapatmaya karar verdi dedi. Şadrak bir pastacı bizim evde dükkanı var ama daha hiç karşılaşmadık. Çoğunlukla nehir tezgahta duruyor, ladoş da alışveriş yapıyor ondan. Pastacı olduğuna bakmayın ne ararsan var dükkanda; eski ampuller, bozuk cdler, kedi yavruları, çarşaflar, kitaplar falan. Pasta malzemeleri olarak kullanılan oyun hamurları ayağıma yapışıyor, önemli evraklarım parçalanıp pasta süsü olarak kullanılıyor. Çoğunlukla benim kayıp malzemeler de dükkandan çıkıyor. Neiirrr ... kitabımı gördün mü diye böğürüyorum, dur bakiim satmadıysak dükkandadır diyor. İçine ettiğimin dükkanı tam salonumun orta yerine kurulu. Bazen öyle felaket bir yığın oluyor ki arkadaki koltukta yatay konum elde edince televizyonu seyredemiyorsun. Sadece bu kadar olsa iyi kendi evimde kiracı gibi davranıyorum. Ortalığı toplamaya kalkınca ya da söz gelimi yerleri süpürmeye yeltensem başını endişeli bir tavırla iki yana sallıyarak şadrak çok kızacak diyor. Sevindiğimi belli etmemeye çalışarak neden kapatıyor dükkanı diyorum. Çok sıkıldı diyor. Hım diyorum haklısın belki açık havada bişeyler yapması gerek.

Borcunuz 3 YTL 6 Ykr

Gıda Güvenliği. Birgün lazım olacak.