hafif.org

Bence televizyon dizilerinin “öğretilen gerzeklik” konusunda rolleri büyüktür. Geceleri tercüme yaparken,televizyon dizilerini “dinleme” imkânı buluyorum. Dizi seyretmeyi ben de severim ama gene de dikkatli olun derim. İşte dinlediğim televizyon dizilerinde verilen “gerzek” özellikleri:

1. Dizi karakterleri sürekli dizi seyrederler: Dizi karakterleri yapacak başka şey yokmuş gibi sürekli dizi seyrederler. Bunu “Mahallenin Muhtarları” adlı dizide farkına varmıştım. “Bu akşam ne yapacaksın?” sorusunun cevabı her zaman “Ne yapacağım ayol, tabi ki dizi seyredeceğim” olurdu. Hiçbir zaman “bir film kiraladım, onu seyredeceğim” gibi bir cevap duyamazdınız.

ysa dan faydalanılarak yapılan

otomatik el yazısı tanıma sistemi osmanlı türkçesindeki karakterlere uygulanarak latin harflerine dönüşüm sağlayan program yıllardır araştırmacı bekleyen arşivleri inşallah kurtarır.Dünyanın en geniş tarihi ,sosyal,ekonomik ve kültür arşivine sahip olan osmanlı devletinin anlaşılması yolunda güzel bir adım daha tüm emeği geçenlere teşekkürler...

İnanın,

- Bizi güldürmeyi beceremiyorsanız (çünkü birlikte kahkaha atabilmek kadar dünyada muhteşem başka hiçbir şey yoktur aslında),
- İlk tanıştığımız birkaç hafta, sizi gördüğümüzde içimizde kelebekler uçuşmuyorsa ya da yokuş aşağı bir yolda hızla sürerken bir iç gıcıklanması meydana gelir ya hani, işte ona benzer birşeyler olmuyorsa,
- Özel, iki kişilik anlarımızda o yumuşacık dokunuşlardan sizde yoksa,
- Kız arkadaşlarımız sizin tapılası olduğunuzdan ve bizim ne kadar şanslı olduğumuzdan bahsetmiyorlarsa,
- Yiyeceğinizi bizimle paylaşmaktan hoşlanmıyorsanız,
- Bize çiçeklerle ayaklarımızı her seferinde yerden kesecek çeşitlilikte sadece ikimizin anlayabileceği mesajlar veremiyorsanız (ya da çiçeklerin gizemli dilini kullanmayı beceremiyorsanız),
- Hediyenin maddi değerinden çok, bizi ne kadar düşündüğünüzün mesajını veremiyorsanız (çünkü her sevgililer gününde o parfümlerden bıkılıyor ama arada sırada sabahları başucumuzda bizim için hazırladığınız mis gibi taze çekilmiş kahvenin kokusu, bir öpücük ve gülümsemeyle uyandırılmak kadar değerlisi yok),
- Güzelliğimizden hemen hemen hergün bahsedip kendimizi iyi hissetmemizi sağlayamıyorsanız (çünkü kendimizi iyi hissettikçe bizim de size kendinizi o kadar iyi hissettireceğimiz aşikardır),
- Bize aldığınız hediyelerde paketin içine bir kart ile kendi el yazınızla sürprizli birkaç kelime konduramıyorsanız (çünkü küçük sürprizli ifadeler, o hediyenin etkisinden daha fazla iz bırakır gönlümüzde),
- Kendimizi olduğumuz gibi hissettiremiyorsanız (yani size olduğumuzdan daha farklı görünmek zorunda bıraktırıyorsanız),
- En önemlisi sizinle birlikte geçirdiğimiz kısa veya uzun sürede, bulunduğumuz ve yaşadığımız özel ya da sosyal mekanlarda bizi güvende hissettiremiyorsanız, bu bir pilli patisözüdür!

80'lerde doğan her çocuk, 90'ların başlarında bir nevi efsane bir rekabete (genelde psikolojik) tanıklık etmişlerdir, yahut bizzat aktörleri olmuşlardır : bemeks vs. kontra..

bir bmx sahibi olarak oldukça objektif yazmaya çalışacağım.

bisikletimi çok seviyordum, süper bir bisikletti, allah bisikleti olmayanları sevmez.

cıvımayalım ya. neyse.

efendim, önce gelin bmx lere bir göz atalım. bunlar dolma (ve renkli) tekerlekleri, sağlam gidon ve gövde yapıları, rahat ve güvenli bir sürüş sağlamaları (breh breh..) ve herşeyden önemlisi söylemesi inanılmaz tatmin edici (oh yeah!) isimleri ile dönemin bir nevi karizma timsali bisikletleriydi. "bisikletin var mı?" sorusuna verilen evet cevabının ardından "ne marka?" sorusunun beklenip, ve o beklenen soru gelince de kafayı şöyle bir kaldırıp, "ölürse ölsün" diyen ivan drago misali "bemeks!" demenin verdiği hazzı çok az şey verirdi netekim.. (abarttım mı ne..)