Bugün size “dünya sevmek için çok küçük” diyen İran’ın hüzünlü kadın şairini, ismini söylemesi zor olan; ama inanılmaz şiirler ve inanılmaz bir hayat yaşayan, Onat Kutlar’ın yakın arkadaşı olan Furuğ Ferruhzad’ı anlatmaya çalışacağım. 1967 yılında henüz 33 yaşındayken, soğuk bir kış günü, trafik kazasıyla hayata gözlerini yuman, boşandıktan sonra bir daha oğlunu hiç görmeyen, zamana inanmayan, belki de zamana hiç inanmadığı için o günler isimli bir şiir yazan Furuğ’u. Hiç görmediği oğlu büyüyüp İngiltere’ye mühendis olmaya gidecek ve 1 yıl sonra bu işi bırakıp ressam olacaktı. Ressam olduktan sonraysa annesinin şiirlerinin peşine düşecek ve annesini resmedecekti. Hatta İran’a geri dönüp, orada yaşayacaktı. Ancak daha buraya çok var.
bugün size çok iyi iki kitaptan söz edeceğim. ilki leyla erbil'in cüce'si. gerçekten çok farklı. kalın kitaplardan ürkenler için belirtelim, ikibuçuksaati bile almadı kitabı bitirmesi, üstelik de birçok yerde cümleleri bir kez okumak yetmeyecek. şiir gibi, ters düz, nefis cümleler kuruyor yazar. ayrıca kitabın konusu da apayrı: kendisine söyleşiye gelecek gazeteciyi bekleyen bir yazarın hikayesi, bu. ben kitabın konusunu öğrenince karar vermiştim okumaya kitabı. kitap üzerine daha fazla konuşup büyüsünü dağıtmak istemem, okuyun mutlaka.
Ay dolun bu gece.
Gece aydınlık,
İçim aydınlık.
Şarap içmeli,
Kendimden geçmeli,
Şiir yazmalıyım.
Derken...
Bir bulut,
Kapkara bir bulut.
Kararttı geceyi,
İçimi kararttı.
Şiir yazdım
Karanlığa,
Boşluğa,
Yokluğa,
Sessizliğe,
Sensizliğe,
Sana...
iyi şiir peşinde karşılaştığım her yeni isimde hep aynı his. senelerdir neredeydim? madem bu ismi değil, kimi, kimleri okuyordum?
1958 yılında İstanbul'da doğar. Ortaokul ve liseyi Kadıköy Maarif Koleji'nde bitirir.Boğaziçi Üniversitesinde İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirir. Ayrıca Sylvia Plath üzerine incelemeler yapar. Şiirlerinde genellikle, "ben"in düşle gerçek arasında gelip giden, çok kırılgan patikalarındadır.
29 yaşındayken( 13 Ekim 1987'de) intihar eder.
"hayatın neresinden dönülse kardır" demiş, daha ne desin! nilgün marmara...daktiloya çekilmiş şiirler, geçen yıl kitapçılardaki yerini almıştı..
kararmış kedi
çöp arabasını itelerken,
ben bir itkiyim dedi muz kovası.
onları buraya ben eşedim dedi hanım demirlik.
herkes bana küs ama dedi yazar.
sen nesin ki dedi cevap.
sen sus dedi susmak eylemi
ve böylece kabuklandı şiirler.
kimse artıbir şey beklemedi.
iyi ki kapandı dedi. şiirler. şair.
çok üzüntü biriktiremiyordum.
şiirle bozmuş durumdayım...birhan keskin ve didem madak şiirleri okuyup duruyorum..özellikle birhan keskinin şiirlerine hayran kaldım..metis de didem madak şiirleri hakkında yapılan sempozyumun tüm bildirilerini kitaplaştırmış. ilhan berkin açılış konuşması kısa ama çok güzel..
Sıkıcı bir şair usulca yanıma yakınlaştı.
Kustum gözlerimle.
Tükürdü.
Senden bir bok olmaz dedirtti.
Dedim.
Yedim şairliği
Böylece. Öylece.
Gerçek Bestseller!
bir kitap "çok satanlar" listesinde bir sene zirvede durur. sanırsın ki binler, yüz binler satmaktadır. fakat sene sonunda bir dergide gerçekle yüzleşirsin! bunca zaman listebaşından inmeyen kitap sadece 20.000 ( evet sadece yirmi bin) satmıştır. peki sebebi nedir? korsan satış patlaması mı?? bence kesinlikle değil! sebebi "kitap okuma alışkanlığımızın" olmaması. ona gerek, ihtiyaç duymamamız. yeterince şeyle meşgul olmaktayız gün içre. dışarıda iş, evde iş ve bunlara bir de "televizyon" faktörünü eklersen; gel de kitap oku, ona vakit ayır! kesinlikle okumayanlara da hak veriyorum!
.. devam edeceğim :)
