Etrafı kaplayan denizin arasında değil sen, ağaçlar bile görünmüyordu. Bana gelişine dikkat edemeyişim bundan olsa gerek. Ayaklarını gömerek yürüdüğün alevimde, ayak izlerinin simsarı olamazdım ki. Kasırgayı andıran hayat iksirinde, sunak yaptığın çarmıha gerebileceğim bir ruhum yok ki. En fazla kendime ibadet ediyorum kilisede, yahova’ Nın bana yakarışını dinliyorum yaktığım mumlarda.
Ramses gibi bakışlarımda savaşçı ruhumu göremeyen kötürüm gözlerin bilmesi kaypaklığımı, sahip olmalısın hesapsızca saf karanlığıma. Sana öfkeli olduğumu sanma, ben hiç bir kadına kızmadım bu güne kadar. Kim eğlencesine kızabilir ki?