Ölüme doğar insan,ölmek için yaşar...
Bazen ölüyor gibi yaşar...
Ölümün soğuk nefesini hissederek kendini yoğururak,yorarak yaşar...
Telaşlıdır,hep daha hızlı koşar.Koşar da nereye koşar? Koşarak yaşar...
An gelir ensesindeki soğuk nefes susar...
Bir taş dikerler başına,toprağa sararken,vedalaşmalar...
Yazarlar adını bir taşa,musalla da bir başkası...
Şehit mi,gazi mi yoksa kimliği belirsiz mi?...
Başındaki taşa bak anla,ne zaman geldi ve gitti...
Ardında dua edeni var mı bilinmez?...
Duası kesilene hiç bir şey denilmez...
Senin de mezar taşına yazarlar bir kelam...
Taşına da bakarlar kim bu,kaç yıl koşup yorulmuş diye...
Ölüm,yaşama yaren...Sen de toğrağa...
Kelebek kanadında ki sedef misali
Tozların yüzüme sürüldü
Sürgün-dü,güneş yanığı ten’in
Ten'im de,dokunsam uçup gidersin
Dokunmasam sürme-lense gözlerime
Kırpışlarımda gözüme dolsan
Acırsa bırak acısın
Buz yanığından kavrul-sun dilim
İnim inim dinsin sızı
Haykırışıma aldanıp dur-ma sakın
Tırmanırken kanat-sın
Düşmelere hacet kalma-sın
Suizan etmeye-sin
Nazarıma değse de nazar
Fasıl-ı baharda-dır aklım.
tut kalbimi, bak diz çöküyor çocukluğum
tut kalbimi, bak secde ediyor kokaine çalışan ruhum
tut kalbimi, bak recm ediyor salya sümük dizeler çok alafranga
tut kalbimi, bak mil çekiyor bir filika leşi filinta gözlerime intifada
tut kalbimi, bak kırık bir rakı şişesi ilerliyor damarlarımda
tut ki, çocukça, d’elikanlı bir sevdaya tutulmuşum
bırakma beni ak saçlı bardaklara
buruş buruş olurum!
içimde varsın
ama canım yanmıyor
acıtman gerekirken,
bu yüzümdeki gülümseme kime?
yoksa o gülümseme mumun yansıyan ışığımı?
söndür mumu.
gel içimde yak ateşi.
yeniden, yeniden, yeniden...
21.07.2008 - 03.21
bulutları dekore etmekle uğraşmamalısın
göğsümdeki gönye ile pergel düşlerine bağlıyken
yatağında akan bir nehir gibi uy
salken bedenin
kristal bir jiletti fıtratındaki ağrı
istanbul bir labirent puştluk cümbüşünde
is, tan ve bul’a bölünürken kaşarlanmış bir hata geçti
mintanıma sürtünürek, efelenerek
istanbul bir rahle kahpeliğine dönüşünce
bir aşk için çok geçti
ihanetin rütbesini söker gibi öptüm dudaklarını
yalnızlık savaşından muzaffer çıkan bir ruhu öper gibi
gömdüm düşlerimi uluyan geceye böğüre böğüre
bedenimi savurdum haylaz bir çocuğun elindeki topaç gibi gözlerine
kaypak bir suçtu sevişmek apak teninde
paytak paytak bir sürçmeydi dilim geçmişinde
sürç-ü beden ettiysem affola
delik deşik edilmişken manolya içimde
özledim be! özledim seni kirpiğimle bölmeyi
özledim be! özledim seni hiç’li geçmişime özne etmeyi
yalnızlık tanrı oyuncağı mı sandın sen!
bu kalbi tut ve kal leş bir hüsrana meze etmeden!
Sahip olsaydım eğer
Neler vermek isterdim sana
El değmemişinden bir bulut
Tozlanmamış bir yıldız
Sana özel gökkuşağı
Sadece seni soğutan ırmak
Bakınca sen olan deniz
Dokununca yakan sahra
Saçlarını dağıtan fırtına
Yüreğimi de ellerine
Hoyratça sev isterdim
Esirgemeden kendini
Lodos ile üşüyüp bana sarılsan
Saçlarını omuzuma saldırsan
Küçük buselere gömülsem
Ben niye öldüm demem.
yok baba
bu böyle gitmez
gitmez bu medar-ı aşiret motoru
cidden
aldığımız haz ne ki didaktik şiirden
şirden ver bize bekletmeden, şiirden
ahkâm kestirme bana fuzulî’den
baba bana çikolatalı bir füze alsana
sana yemin atmıycam sütlü suriye'ye
demokratlık kaç krat bizde baba
baba bana don al
donyağı suratlı gecelerde yanımda kal
kala kala elimde sapı kaldı
eskiz aşkımdan
dandanakan’da kanlı bir sabaha varamadan
dandini bana dar dini bana
beni hayata anlatsana baba
hayat niye dastana dandik
niye tasarımı delik deşik
baba yok
ben yokum bu hayatta baba
yok baba
Güzel şey şu serhoşluk.
Sabah olunca akşamdan kalma
değil de,
akşama yelken açmak yeniden
daha bir güzel oluyor.
Serhoşken daha bir güzel bakıyorum
Sana.
En güzelinden okşuyorum saçlarını
ve
dokunabildiğim yüreğini.
bitti dertlerim, kederim, bütün elemim
sona ermez sandığım.
son günüm bugün,
birazdan bir rüzgar esecek
bilinmeyen yerlerden gaibe doğru
ve sonra
uçuşacak ömrümün sararmış yaprakları
yanacak, tutuşacak yavaşça yüreğim
bir bir göğe savrulacak külleri...
hiç varolmamışcasına
çekip gideceğim
bilinmezliğe.
son günüm bugün
önce ellerim titreyecek
yapayacağım, korkacağım, ama vazgeçmeyeceğim
son bir cesaret ve
boşalacak damarlarımdan kızıl kanlar
ve bir rüzgar esecek
bitecek amansız kavgam hayatla.
