hafif.org

Her şey sevgi eksikliğinden kaynaklı..
Tüm ızdırabın, sorunların kaynağı bu..
Yalnızlık, her zaman çözüm değil,
Bağımlılık da yapıyor..
Sevgiden kaçıyor insanlar..
Dikkatler hep başka yönde..
Aslında sevgide olsa..
Sorgulamadan, anlamaya çalışmadan, yargılamadan, değiştirmeden sevebilsek bi..
Sevgi açlığı yaşamasak,
Bu yüzden de öfkelenip, eleştirip, etrafımıza saldırmasak, hayatı suçlamasak..
Kendimizi sevebilsek..
Sevgiyi, sevmeyi anlayabilsek..
Sevgi olsak, aşk olsak..
Keşke...

Bu şehir bana dar geliyor,
Hangi sokağına girsem
Çıkmaz sokak.
Hangi kaldırım da gezsem
Ayağıma taş batar
Gözlerim dolar
Unuttu seni
Sen de unut desem
Ben unuturum belki
Ama bu şehir
Unutmuyor seni
Unutturmuyor bana

Sen bizi bırakmadın efendim
biliyorum hala burdasın,
derin sızılar versekte yüreğine,
sen bizi bırakmazsın.
Asırlara sığan sevdanı,
bu güne sığdıramadık Efendim,

en son okuma notlarımın üzerinden üç kitap okuyabildim: elif şafak-bit palas, perihan mağden-dünya işleri ve ahmet büke-alnı mavide...
perihan mağden'in şiir kitabını fellik fellik kaç zamandır aramadığım kitapçı kalmamıştı. almak izmire kısmetmiş. yetmişdokuz sayfalık dünya işleri'ndeki şiirler bana çok iyi geldi. çok dokunaklı, çok hüzünlü. radikal gazetesindeki köşesindeki o sopalı kadının altında meğerse küçücük bir kız çocuğu varmış. keşke romanla beraber şiire yeniden eğilse (yoğunlaşsa). hoş, belki de yazıyordur yeni şiirler, en kısa zamanda gün ışığına çıkarır inşallah..
elif şafak'ın bit palas'ı için söyleyecek pek bir lafım yok, müthiş çünkü. karakterler çok zengin, anlatımı çok iyi ve akıcı (genelde bu ikisinden birine sahip olur yazarlar, edebi açıdan yetkin olan yazar akıcı olamaz, akıcı olabilenler de edebi tarafı yetkin kılamaz). hiçbir edebiyatseverin kaçırmaması gereken bir romanmış. velhasıl, elif şafak'a devam. bit palas biter bitmez araf'a başlayacağım.
ahmet büke'nin alnı mavide'sine (hikaye kitabı) dün başladım. o da çok keyifli gidiyor, bakalım...
son olarak güzel bir haber: orhan pamuk'un masumiyet müzesi 30 ağustosta tüm kitapçılarda..

Dudağımı bıraktım koltukaltına
Elini her dokunduğunda dokun dudağıma
Terlediğinde aksın dudağımdan
Bir dudağım akmasın koltukaltından
Uyurken kaldır kollarını başının üzerine
Dudaklarım hava ile sevişsin
Andıkça dokun, dokundukça an
Aynaya her baktığımda
Dudaklarımın nerede kaldığına bakarcasına
Bakarken koltuk altına gör dudaklarımı
Gözlerim ağlasın da dudaklarım ağlamasın
Öpsün, öpsün, öpsün izi iz olana dek öpsün.
Durma, eğme başını, yokum diye
Sakın içlenme, sil hadi gözyaşını.
Her gece gelirim kuytuna
Sen sarsan da sarmasan da ben sararım
Sen yorulma…