Ağır-ağır yaşanan küflenmiş yok oluşların zamanı gelmiştir artık… Rodaj makinesine girmemiş keskin kenarlı aynaların seni yansıtması nasıl bir bekleyiştir bilir misin? Hayra yormalı mı bu bezgin utançları? Yoksa gölgeleri mi takip etmeli acımasızca? Avuçlarımdan akıp giden zemheri kalabalığa mı karışmalı? Kara kaplı tükenmişliklerin sayfasını açmamalı, onlara sararmış bir öfkeyle boyun eğmemeli! Yok oluşların zamanı gelmiştir artık… Hep derim kendime; “azar-azar akar içime bedbaht ama gururlu değişimler.” Yok oluşların, değişimlerin bir türlü “hasretini gideremediği sevgilim” olduğunu bilir misin? İşte bu süregelen aşk ve yok oluştur beni sararmış yıpranmış hayattan koparan. Derin sığlıkta boğulur mu aşk? Hazır aşk demişken! Tükenmişliklerin de bilindik olduğunu ama aşkın da, bir bildiğin olduğunun farkında mısın? Faili meçhullerin bezgin tapınağıdır yok oluşlar… Kırgın ve sürgün ruhumun acınası bir kalp atışıdır yok oluşlar… Boğazıma kadar dayanmış sefilliğin kaoslarıdır! İnadına hep, fellik-fellik ararsın suskunluğunun sana verdiği bakir haykırışları. Susarsın hep, her elini uzattığında utangaç kuyulara. Ses çıkarmamalı hafızası yitmiş kızıl duyguların verdiği bin bir renkte siyahlara… Yok oluşların zamanı gelmiştir artık… Saati geçmiştir kırpılmış vaatlerin. Ütopik zamanların her vuruşunda zihnimden yansır yok oluşlar… Değişmeyen tik tak seslerdir; seni sen, beni sensiz yapandır esasında. Kifayetsizdi tütün kokan bütün yalnızlıklar; buruşuk yüzlü kederlere aldanırken... Sen, beni peşkeş çektiğin sevgilinden 14 Şubat hediyesi beklerken. Ben klavye tuşlarınla oynaşırken… Biz yokken!
yarın kapitalizmin dini ritüellerinden biri olan sevgililer günü. "beni şu kadarcık sevsen yeter" diyen cicili bicili aptal kızların jöleye bulanmış salak bakışlı oğlanlara, uğruna çocukların 9 yaşından itibaren savaşçı olarak kulanıldığı; 1 gramı için binlerce insanın toprağa ciğerlerini, kanlarını bıraktığı; vahşigapitalistlerin elde etmek için içsavaş çıkarıp, binlerce insanı öldürüp, süründürüp, madenlerde çalıştırıp sömürdükleri, pırlanta kesimli elmasları aldırmak için binbir cilve naz niyaz yaptıkları gün.
Aşk mı? Para mı?
Doyumsuz olmak mesela;
Lidya'lılardan nefret etme derecesinde tiksinmek aslında,
Ben, seni gerçekten de çok seviyorumlara inanmaya çalışmak gibi,
Ama al şu 100 bin lirayı bakkaldan ekmek al dercesine bir kendini bilmez bir tavır tadında,
Her 14 Şubat yaklaşırken bir kez daha sevgilim yok derken gülmek gibiside yok hani.
Sevgililer gününün hikayesi şöyledir:
Valentine Roma imparatoru ıı. Cladius zamanında rahiplik yapmaktadır.O dönemde roma imparatorluğu bir çok cephede savaşıyordu. Gaddar Cladius asker bulmakta zorluk çekiyordu çünkü evli erkekler çok sevdikleri ailelerini bırakıp savaşa gitmek istemiyorlardı. Bu sebepdendir ki ıı. Cladius ikinci bir emre kadar süresiz olarak çiftlerin evlenmesini yasaklar ve bu emre karşı gelenlere çok ağır cezalar verir.
Bu durum Rahip Valentine'i çok rahatsız ediyordu çünkü evlilik dışı ilişkiler çoğalmaya başlamıştı. Rahip te bunun önüne geçebilmek için çiftleri gizlice evlendiriyordu. Cladius bunu öğrenince rahibin taşa tutulmasına ve ardından başı kesilerek idam edilmesine karar verdi.
benim takvimim.. sürümün takvimi.. kimin, ne zaman, nasıl kutsallaştırdığın anlamadığım bir sürü günün yazılı olduğu kağıtlar yığını. bu günlerde neler yapılacağının açık açık yazıldığı maarif şeysi. takvime bağlı yaşayanların, sabah sıçmadan önce okudukları tuvalet dergisi..
misal, bu yazının onaya gittiği günün ertesi aziz yıldırım, pardon, valetin kişisinin biz insancıklara hediye ettiği sevdicekler günü. takvim yaprağımızın arkasında prosedürler açık olarak belirtilmiş. ey cemaat-i sevgililer, sağ baştan sayyy:
- seni seviyorum sevgilim ve sana kırmızı güller aldım!
- seni seviyorum karıcım ve sana tek taş yüzük aldım!
- seni seviyorum aşkım ve sana 21 inç yarr..
- atın bu zındığı zındana!!
Bu aralar toplanmanın tam da zamanı diil mi herşey daha çok çığırından çıkıp vıcık vıcık bir hal almadan, 14 şubata hayır çerçevesinde bişeyler yapsak!eyvallah tarihçesi anlamlı birgün ama bu kadar da ticarileştirmeye neden katkıda bulunuyoruz ki?ruhun şad olsun Aziz Valentine diyip kısaca günün önemini ansak ve ticaret dünyasına da;bana hergün sevgililer günü kardeşim sevgilime ne zaman içimden hediye almak gelirse o zaman alırım size ne bunada mı siz karar vericeksiniz diye haklı bir mesaj yollasak daha hoş olmaz mı?
Envai çeşit ürün ve hizmeti pazarlayan onlarca kuruluşun ürünlerini ve hizmetlerini "sevgililer gününe" adapte edip sunmaya çalışması komik oluyo biraz...
Sevgilinize parfüm alın,tabak çanak alın,çatal bıçak,yatak yorgan,araba,telefon,telefon hattı alıniBunlara en son ekelenen bir bankanın "sevgilinize bilmem ne fonu alın"demesi..Hatta bir arkadaşlık sitesinin çıkıp "sevgilinize yeni sevgili alın" diyeceğini düşünüyorum...
Reklam sektörü çok zekice işliyo.Ama bu kapital firmalar hedef kitle olarak esas "sevgilisi olmayanları" seçmeleri gerektiğini anlamadılar henüz.Çünkü mantık olarak 364 gün sevgilisi olamaynların günü.(6 saatleri toplayıp artık yıllarda sevgililere bir gün daha verilebilir belki.) 14 Şubat hariç diğer tüm günler kendilerini hilkat garibesi olarak hissetmeden utanmadan dışarıda dolaşabiliyor ve tüm ürün ve hizmetlerden faydalanabiliyor sevgilisi olmayanlar.
