Zaman zaman dostlarımız olur. Çeşitli yerlerde tanışır, toplanıldığında davet ediliriz. Ya da işyerinde güzel arkadaşlıklar kurarız sonra bu ilişkileri gündelik yaşantılarımıza taşırız. Ama bir tanesi vardır ki, ihtiyacımız olsun ya da olmasın hep yanımızdadır.
-Ben çok kötü hissediyorum kendimi..Acayip aşığım ve onun umurunda değilim.
En iyi arkadaşım fena halde aşık olmuştu. Bir şeyler yapmalı, onun fark edilmesini sağlamalıydım. Okul dönüşümde Erol u sıkıştırıverdim bir kenara..
-Neşe yi çok seviyorum, o kadar da güzel ki..Onun hayatına girecek kişi, çok şanslı bence.
Aşk nedemek? Yıllardır tekrarlanarak sorulmuş, klasik haline gelmiş bir sorudur. Kimisi tutsaklıktır der, kimisi çok güzeldir der... vs. Ama şimdi iki dakika dürüst olalım.Aşk işkencedir.Evet. Neden mi? Çünkü ya sen kızı seversin aile seni sevmez , ya kız seni sever senin ailen izin vermez. Böyle iki arada bir derede yaşlanır gidersin.
Ayrıca aşka ne gerek var değil mi? :) Sırf masraf.(!) Sevgililer günü geldiğinde sıkıysa hediye alma. O oyuncak ayıcıklar ne kadar olmuş haberin var mı? :) Tabi işi abartan kızlarda yok değil . O kızları oyuncak ayıcık kesmez; en azından pırlanta , tek taş yüzük, araba diye başlarlar. Of valla allah sevgili olanlara kolaylık versin .
