Keşke sevebilseydin sen de beni …
Benim gibi..
Duyabilseydin bu haykırışımı keşke,
Gözlerine baktığımda hissettiklerimi, sesini duyduğumda içimdeki o ürpertiyi
Hep yanımda olmanı istememi, hasretimi, özlemimi
İçimdekileri, aklımdakileri, her şeyi ama herşeyi
Keşke bilebilseydin …..
Keşke sen de kulak kesilsen her benim adım geçtiğinde ..
Bi kitapta ,bir dost dilinde ya da cümlede..
Keşke sen de her şeyi benimle yapmak istesen ,,keşke!
Sinemaya gitmeyi , bilardo oynamayı,futbol izlemeyi bile..
Kahkahalarla gülsek keşke, hıçkırarak ağlasak gerekirse…
Haber izlesek birlikte, gazete okusak
Yürüsek öylesine….
Sen de bana anlatmak istesen her başına geleni,
Hasta anneni , zor işini,taksi şoförünü,hatta eski sevgilini..
Bekleseydin keşke sen de benim gibi geleceğin günleri ,saatleri..
Az önce çok sevdiğim bir yazarın bir dergide yazmış olduğu birkaç yazısını okudum. Yazıların bir çoğu yaşamımızda karşılaştığımız, hissettiğimiz, paylaştığımız...vs şeyler üzerine ince ince dokunuşlardan ve yazarın hayata bakış açısından izlerdi.
Yazılarda yer alan konuların bir çoğunu yaşıyoruz ya da yaşayanlarla paylaşım içindeyiz. Yani kısacası bu yazıların bazılarında kendimi buldum (bende bu şekilde düşünüyorum) diyebilirim.
Peki acaba neden düşüncelerimizin parıltılarını başkalarının yazdıklarından buluyoruz ve neden düşüncelerimize tercüman olamıyoruz? Kim bilir?
Galiba bize kendimizi başkalarının anlatmasına o kadar çok alıştık ki, kendimizi kendimize anlatamaz ve hatta kendimizi başkalarının yazılarında arar olduk. Başkalarının beğendiği ve anlattığı gibi olup çıktık açıkçası.
Sanırım bu yazı bu nedenle kendime eleştirimdir. Takılıp kaldığım "acaba ne düşürler" deyip yapmak isteyip de yapamadıklarıma karşı bir duruştur. Bu nedenledir ki, aldım elime kağıt kalem yazmaya başladım.
Bu yazı düşüncelerimin derin ve sağlam ayak izlerinin başlangıcıdır. Bu ilk adım, ikinci adımı atmadan ilk adımın ne kadar güçlü olduğunu görmem zor.
Her ne kadar gündem de çevre ile ilgili yorumlar yazılsa da.Hala bilinçli bir toplum,bilinçli bir tüketici olduğumuza inanmıyorum.
Bazen düşünürüm
Koyu bir hristiyan olduğunu zannettiğim bill Gates’in aynı cat stevens(Yusuf İslam),mike tyson(malik Abdülaziz),yada doğrudur belki Michael Jackson gibi Müslüman olduğunu bir düşünsenize dünyanın en zengin adamı Müslüman olmuş nasıl olurdu ilk tepkiler
Acaba nasıl bir Müslüman olurdu
Kaç kişi onun gerçek Müslüman olduğuna inanırdı
Yakınları acaba delirdi derler miydi
Borsalar fırlar mıydı
Dolar yükselir miydi
Yada onun Müslüman olmasının İslam dünyasına kazandırdığı moralin etki katsayısının düşük olması için dünya medyası ne yapardı
Malına mülküne el mi koyarlardı
Kafamdaki sorular belkilerle şekilleniyo acaba durumundan ya olursa kalıbında bekliyor işte
Bir ümit
ha sahi Müslüman olsa ne olur diyen arkadaşta olabilir, benim bu işten bi karım yok vallah billah ….
Bu düşüncem bazı saftirik arkadaşların yüzünden kötülenen dinimizin tekrar bir ivme kazanacağı varsayımıdır
Susuzluğun henüz ne demek olduğunun aslında pek farkında değiliz.Ama gelecekte susuz ve kurak günlerin bizleri beklediği kesin.Acaba sususluğa çözüm olarak şimdiden birşeyler yapsak gelecek nesillere veya bizlere ilerki günlerde ne kadar katkısı olur bilemiyorum.Ama mutlaka evlerimizde de çok basit tasarruflarla geleceğimize katkıda bulunacağımıza inanıyorum.Hiç değilse yeni nesillere örnek olalım ilk önce damlatan muslukların onarımı ile başlayalım ne dersiniz,çünkü damlayan bir musluk ayda 1.5 ton su tüketir.
Ben çok cahil kalmışım herhalde.İnternete de baktım bulamadım.Bayramlarda veya evimize gelen büyüklerimizin ellerini öpüyoruz veya yaşıtlarımızla karşılaştığımız zaman tokalaşıp olmadı yanaklarımızdan öpüşüyoruz. Ya anlamıyorum bu kafa tokuşturma modası nerden çıktı ? 60' lı yıllarda ilkokul alfabesinde 2 inatçı keçi vardı.böyle kafa kafaya vermiş köprüden geçme mücadelesi veriyorlardı .Şimdi öyle kafa tokuşturanları görünce hep o keçileri hatırlıyorum.Acaba bunlar nerden geçmenin mücadelesini veriyorlar.
Ankette Erdoğan köşke çıkmasın demiş halkım. ayrıntılar
Sizce?
