hafif.org

Biliyor musunuz? Bu güne kadar bize öğrettikleri ve hepimizin var sandığı gibi bir tanrı hiç olmamış. Tapılacak tanrıları önce yeryüzünden seçen insanoğlu daha sonra yeryüzündeki bütün varlıkların ölümlü olduğunu farkedince semaya yönelmiş yıldızlara tapınmaya başlamış. Ya da yıldızların birini kendine mesken tutmuş olan, kimine göre tonton yüzlü bir ihtiyar kimine göre güçlü bir sultan görünümünde hayal ettikleri tanrılara tapınmışlar .

Sonra bu gökteki tanrıya inananlar kafalarında şöyle bir şablon geliştirmişler; Gökte oturan bir tanrı var ve bu gökteki tanrının adına eğer müslümansan da “Allah” dersin. Tanrı’nın ödükten sonra bizi sevap ya da günahlarımıza göre göndereceği “cehennem” ve “cennet” isimli iki yeri var. Zaten sevgili tanrımız atamız Adem’i de adına cennet denilen yerde, elleriyle çamuru karıştırarak yaratmış, ruhundan “üfleyip”, sonra da cennetten dünyaya indirmiştir. İnsan nesli çoğalınca da kendisi ile arasında postacılık yapmaları için de peygamberler göndermiş. Bu peygamberler de insanları” gökteki Allah öldükten sonra kıyamet günü sizi diriltip hesaba çekecek ona göre, sonra uyarmadı demeyin demişler.

Bilenler bilir ama yine de bilmeyenler için hemen söyleyeyim ki başlıktaki söz benim değil, Hz.Ali'ye ait bir sözdür. Günümüzde ise ateist olduğunu iddia eden pek çok kimse tarafından benzer ifadelerle dile getirilmektedir. Peki Hz.Ali gibi "İslam'ın Kılcı" ünvanını almış bir zat ile günümüz ateistleri aynı söz üzerinde nasıl birleşebiliyorlar? Evet, görünüşte aynı fakat "bakış açısı" olarak çok farklı iki yorum var doğal olarak. Hz.Ali "görme" kavramını sadece göz ile görme olarak almadığı için bu cümleyi kurarken, ateistler materyalist yaklaşımlarının doğal sonucu olarak sadece göz ile görebildikleri için bu cümleyi kullanıyorlar. Peki şimdi bir de şunu soralım; İnsan gözü evrende var olan her şeyi görebiliyor mu? Günümüz biliminin bu soruya verdiği yanıt ise tek kelime;"Hayır."
Bilim insanlarına göre şimdilik hesaplayabildikleri kadarıyla yarıçapı yaklaşık 15 milyar ışık yılı olan evrenin (büyüklüğe dikkat edelim lütfen') %70’i kara enerji (dark energy) , %25’i kara madde (dark matter) ve %5’i adlandırabildiğimiz maddelerden oluşmaktadır. Göz ile "görme" dediğimiz olgunun bir de frekans aralığı boyutu var ki iş iyice karmaşıklaşmakta. Yine bilim insanlarının tesbitlerine göre, gözün evrende var olan dalga boylarını algılayabilme yani "görme" sınırları, santimetrenin on binde dördü ile yedisi arasıdır. Dalga boyu okyanusunun santimetrenin üssü -35’lerden başlayan dalga boylarından kilometrelerce uzunluktaki dalga boylarına uzandığını düşünürsek aslında gördüğümüzü iddia ettiğimiz evren karşısında tamaıyla kör olduğumuzu söylemek hiçte abartı olmayacaktır.

Duanın ne demek olduğu herkesin malumudur. Daha ilkokul çağımızdan itibaren sürekli iç içe olduğumuz, çoğu zaman zor durumda kaldığımızda, kendisinde tüm kadir ve kudretin toplandığına inanılan zata bir yakarıştır, tevfik (yardım) dilenmedir. Muhtemelen tüm dinlerin nadirattan buluştukları bir vakadır ayrıca. Hatta herhangi bir tanrı inancı olmayan ateistlerin dahi zor durumlarda dua etmekten kendilerini alamadıkları hakikati de apaçık ortada duruyor. Bununla beraber özellikleri, nasıl yapılması gerektiği, kabulunun neye bağlı olduğu da bir o kadar bilinmeyen bir meseledir. Tam manada anlaşılması kader, tevekkül inançlarına da farklı bir bakış getirecektir.

Bir süredir kafamı kurcalayan bu meseleyi araştırdım. Çoğunluğu İslami kaynaklar olmak üzere baya bir kaynak inceledim ve kendimce bir somutlama yaptım. Burada anlattığım gibi bir tez tamamen hatalı olmasa bile bazı yerlerinde teolojik hatalar bulunabilir. Zaten amacım da ortaya mutlak bir doğru koymak değil, bu meseleyi daha derinlikli olarak anlamayı sağlamak. Yaptığım somutlamalar da eskilerin deyimiyle soyut bir hadiseyi 'fehme yakınlaştırmak' yani anlamaya yakınlaştırmak için yapılmıştır. Herşeyi hakkıyla bilen sadece El-Alim'dir. (C.C)