Gördüklerimiz ve gördüklerimizin yaratıcıları. Bu yaratıcılar aslında kendileri için mi yoksa görenler için mi yaratırlar yarattıklarını?
Gözlerime ressam rolünü versem, gördükleri bu güzelliğinin biçimini beynime çizdiklerinde seni olduğun gibi mi yansıtmış olurlar. Malum, resmin konumundan bilinir usta ressamın sanatı. Acaba gözlerim üslendikleri bu ressam rolünde ustalar mı?
Yine şüpheciyim işte gözlerin sanatında yine de bir eksiklik var gibi. Gördüklerini çiziyorlar yalnız. Ya görünmeyen yürek, onu nasıl çizecekler?
