İlk karşılaşmamızın ilk dakikaları bile daha dün gibi aklımda... Seni en son, en sevdiğime teslim edip giderken, döneceğime söz verişim de... Ama bu dünyadan geçip gidişine maalesef yetişemedim.
Bir yıldız gibi kaydın. Yakamoz gibi pırıl pırıl, bir o kadar dokunulmazdın. Bana onulmaz acılar bıraktın. 1 yıl sandığım sürenin içinde paylaştığımız günleri topladığımda aslında 6 ay bile etmediğinin farkına vardım. Nitekim Tanrı, bu farkına varmadıklarımın hesabını tuttu ve birgün gözden geçirmem için usulca önüme bıraktı. Gördüm. Kavruldum.
