Bu ayıp, bu günah, bu vebal, bu sorumluluk, bu utanç.... bu, bu, bu...
Hepimizindir, hepimizin...
Yok, babam yok!
Boşuna benim değil deme!
Evet senin de ayıbın bu!
Benim,senin, bizim, hepimizin...
Eğer bir çocu, birdilim ekmek yiyerek geçirdiği günün sonunda,sersemleşen bünyesi ile ölüme mahkum kalıyorsa...
Her fırsatını bulan biraz daha zenginleşmek için her yolu mübah sayıyorsa...
Her iktidar,ama her iktidar sahibi, biraz daha semirmek için fırsat arıyorsa...
Mahalle arlarında birileri de bir dilim ekmeğe muhtaç yatıyorsa...
Suçluyuz hepimiz....
İsterseniz "insanlık öldü" diye sela verdirin...
Dilerseniz "Komşusu açken tok yatan, bizden değildir"i hatırlayın.
2007-2008 KIŞ SEZONU ERKEK MODASI : 1 2
Ama olan modanın tanımına olur: neredeyse bir sanat eseri ortaya çıkarmak için yapılan bir hummalı bir çalışma, yaratıcılık süreci, birçok yaratıcı fikrin arasından süzülüp vitrinlere gelebilen seçilmiş fikirler lağvedilir bir anda, moda olur üvey evlat, kafası çalışmayanın meyledeceği bir para tuzağı...Evet bu son tanımlamalar(!) modayı öcü olarak göstermek isteyenlerin kendi dünyalarında itina ile ürettikleri tanımlamalar...
Uyarı: Bu yazı çocuk bünyelere ait küfürleri barındırır. Bazen tebessüm, bazen sinir, çoğu zaman da mide bulantısı yaratabilir. Hatırlamak istemeyeceğiniz anıların kapılarını açabilir.
Takip ettiğiniz üzere küfür üzerine çok konuşuldu belki daha çok konuşulacak. Konuşulsun, ne olursa olsun boş geçtim bunları. Gelin eskilere dönelim. İlkokul bahçelerinden, lise sıralarına koşalım, kullandığımız ve duyduğumuz küfürleri yaşlara göre ve gerektiğin de örneklerle destekleyerek enikonu hatırlayalım.
