Ayakkabı ayağı korumak amacıyla doğan sonra bu özelliğine aksesuar olmayı da katan bir kavram.
Temelde ayak tabanına paralel uzanan taban ve bunun üzerini örten saya denilen iki parçadan oluşuyor.
Ayakkabının ilk olarak ne zaman ve nerede ortaya çıktığına dair tarihi bir kanıt yok.
Ayakkabının tarihi bu anlamda hep biraz eksik kalacak. Gelin bu muhteşem serüvene bir göz atalım.
İlk el yapımı ayakkabı türü sandalet. Sandalet varlığını yüzyıllar boyuca koruyup bugüne kadar bozulmadan ulaşmışlığa en yakı ayakkabı türü. İlk sandalete ait en eski kayıt MÖ 8000’lere Amerika yerlilerine uzanıyor.
Arjantinli golfçü Robert de Vincenzo, bir golf turnuvasını kazanıp ödülünü aldıktan sonra, kulüp binasına gidip oradan ayrılmak üzere hazırlanır. Binadan çıkıp arabasına yürürken yanına bir kadın yaklaşır ve çocuğunun çok hasta olduğunu, ölmek üzere olduğunu ve hastane masraflarını ödemesinin de olanaksız olduğunu anlatır. Kadının hikayesinden etkilenen ünlü golfçü, turnuvadan kazandığı paranın bir miktarını yazdığı bir çek ile kadına verir ve ekler: “Umarım bu parayı bebeğinin iyi günleri için harcarsın.”
Büyük bir ihtimalle Çin malıdır... Ve dünyada da en çok Türkiye'de satılıyordur... Çünkü bizden başka hiç bir millet böylesine şabalak bir ürüne para verecek kadar aklını yitirmiş olmaz...
Efendim neden mi bahsetmekteyim? Çocuk ayakkabıları... sandalet şeklinde ve tamamı plastik... ancak aklıllara zarar bir özelliği var : topuklarına konan bir düzenek sayesinde bunları giyen çocuk yürüdükçe "zıuuuyyyiiik" "zouuyyyuuuuk" şeklinde sesler çıkartıyor.
Bunu çocuğuna alıp giydiren ve bu halde sokağa,sitenin bahçesine,havuza vs salan yurdum ebeveyleri hallerinden oldukça memnunlar...öyle ya kaybolmayacak yavruları,boynuna çan asılıp çayıra çimene salınan inek misali nereye gitseler belli olacak yerleri... çocukta memnun... hem ne yapsın ki? çocuk o adı üstünde... yürüdükçe ses çıkmakta,herkes ona bakmakta,ilgi çekmekte, kendisine o ayakkabıları giydiren anne ve babasının hatırı sormakta(!)
