Bayramları sevmiyorum...
Sıcak akrabalık ilişkilerim olmadığı için bayramlarda akraba ziyaretlerine gitmiyorum.
Bayram boyunca evde tıkılıp kalıyorum. Kapıyı açmıyorum,çünkü bir kere açınca duyan bütün şekerci çocuklar geliyor. Şekerci çocuklardan nefret ederim. Kapıya vururlar,zar zar zili çalarlar...
Misafirleri sevmiyorum. Geliyorlar yapmacıktan yüzlerinde bir sırıtma. Gelen kişi arkadaşım filan olsa hadi neyse,bir kere bile merhabam olmayan kişiler bile bayramda geliyor,sevmiyorum...
Kurban bayramını hiç sevmiyorum. Bir sürü günahsız hayvan katlediliyor.
Sevmiyorum,bıktım...
Hiç oldumu integral lafı duyduğunuzda canınızın sıkıldığı , yada trigonometri kelimesinden nefret ettiğiniz. Zaman zaman güzel gelen , daha sonraları insana boğucu gelen iki enteresan matematik konusundan bahsediyorum.Çok fazla kurala dayalı öğrenciler için sadece kelime öbeklerinden oluşan konular. Bu konulardan nezaman kurtulacağımı hep merak etmişimdir.Ama sonunda sayısalcıysanız bu konulardan kurtulmanız pekte kolay olmuyor.Lise bitince üniversitede de devam eder bu konular.Hemen hemen bütün mühendislik bölümlerinde okutulur.Bazen kabus olur rüyanızda cosinüsler , sinüsler üzerinize gelir :) .Tanjant ile kotanjant kapıda beklerler kaçamayasın diye . İntegraller türevle birlik olup etrafınızı kuşatırlar :) . Şaka bir tarafa öyle böyle geldik üniversiteye ama integral ve trigonometri sevmeyerek...
Bu yorgunluğa nasıl bir çözüm bulmalı? İş, ev, eh biraz sosyal hayat... Nedir bu koşturmaca? Nereye kadar? Hangi rüzgara kadar?
Nasıl alışılır???
Yaşamak molalarda gülümsemek mi? Sonra gene iş. Gene.
Nereye?
Yapmak istediklerim bir tarafta birikedursun, ben ruhumu satıp geliyorum – günde en az on saatliğine-
Niye?
Faturalarımı ödemek için mi? Yaşamak ne? Yorulmak, yorulmak için dinlenmeye çalışmak soluk aralarında. Pazartesi sendromu ben de pazartesinden başlıyor.
İşimden memnun olmasam, çoktan boş vermiştim...
