hafif.org

Bulutlar kadar bencil bir varlık var mı? Dünya da?

Hayatın ışıklarını hep kendilerine ayıran bulutlar kadar… Gündüz güneşin, gece ay’ın parıltılarını hep yukarılar da, kendileri yaşıyorlar. Biz ise ancak onların süzgecinden geçmiş, onlar izin verdiği ölçüde, gri bir aydınlıkla
İdare etmek zorundayız. Renkleri olmadıkları gibi kirli ve sönük yaşamamıza neden oluyor o bencil bulutlar. Hatta bazen bencilliğin dozunu abartıp, günün en güzel, en pırıltılı saatlerinde, kasvet türküleri söyleyen, siyahlar içinde, bir Azrail gibi dikiliyorlar başımızda. Geceleri en sevdiğimizle paylaşmak istediğimiz mehtabın bütün ışıltısını kendilerine saklıyorlar. “Bana ne! Hepsi benim” diyen şımarık bir çocuk gibi, beni, sevdiğimi ve ışığını dalgalarla selamlayan denizi mahrum bırakıyorlar Ay’ın o anlatılmaz büyüsünden.

Herkesin dosdoğru önüne baktığı o yerler var ya, salıveriyordun gözyaşını umarsızca.
Vapur beklemek bu yüzden güzeldi, sanki beklediğin vapurdu tam da kalbinin orta yerindeki hüznüne kan ter içinde dört bir yana koşturarak kahkahalarla karışık çığlıklar atarak kovalamaca oynayan bir grup çocuğun tasasızlığını, mutluluğunu ve özgürlüğünü yapıştıran.
Hele bir de yıllara sanki senin kulağında meydan okuyan o ezgiler de sızıverdi mi ortakulağından içerilere doğru… Değmesindi kimsecikler sana değil mi?... Keyif sandın bunu ve bir ömürdür bozmadın…bozmadın…

Bazı insanlar vardır ilişkilerini saplantısal yaşantılara dönüştüren...Onlar için hayatta ilişkilerinden daha önemli hiç birşey yoktur. 'At kendini köprüden aşağı' deseniz hemen o an sevdikleri için bunu yapabilecek,gözü kararmış kişilerdir kendileri. Ailelerini ve arkadaşlarını ikinici üçüncü planlara atarlar kendileri. İş yaşamı onlara tatmin ve mutluluk duygusu getirmez çünkü akılları fikirleri başka yerdedir. İş yerlerinde tuvalete gidip ağlama nöbetleri geçirirler ve sonra gözlerinin kırmızılığının geçmesini bekleyip, ofislerine dönerler. Mesai saatinin hemen bitmesi için can atarlar çünkü tek emelleri sevdiklerine kavuşmaktır(halbuki sevdikleri adam ya da kadın onu görmekten bıkmış, bu özlem tek taraflı hale gelmiştir) Kendi istek ve arzularına öyle önem verirler ki karşı tarafı önemsemez,düşünemezler. Bencillik damarlarda dolaşmaktadır ve bunu farkında olmadan yaparlar ne acı... Bilinçsiz bir acı çektiriş vardır karşı tarafa. Bu insanlar bir nevi tedaviye bile ihtiyaç duyuyor olabilirler. Bu insanların çoğunda yalnız kalma korkusu ağır basar-kendi kendine yetememe düşüncesi yer bitirir onları-sonuçta HEP destek beklerler-hep karşı tarafı boğarlar.
Şimdiye dek bu insanlardan biri olduğum için utanıyorum, ama dün geceden itibaren de değişmeye karar verdiğim için kendimle az da olsa gurur duyuyorum,çünkü gururun tamamını gerçekten değiştiğimi karşıya hissettirdiğim gün duyacağım...

Trafikte kaza yapanlar, polis ceza kesmesin diye tutanak için umursamadan araçları en yoğun trafikte bile kıpırdatmadan, kenara çekmeden ekip bekleyenler, 100 milyonluk hasar tutanağı tutturacam diye arkada oluşan 1 km lik kuyruğu umursamayanlar, o 1 km lik kuyrukta işine geç kalanları , yanan fazla benzinleri, ve bunun gibi zararları düşünmeden...

sizlere ne diyeyim, bunu nasıl değiştireyim ...