Boş sıkıntı
içi boş bir bavul
ne koyarsan alır içine
geride vermez
aldıklarını dikkat
etmek gerekir
bu bavulu toplarken
yoksa
bi bakarsın
yutuvermiş
hacıyatmazını
.... saat 17:00 olmuştu kafam halen boştu doldurmak için caddeye çıktım aramaya başladım kendimi hayatımı beni var eden her şeyi ama bulamadım. Birkaç arkadaş beraber buluştuk saat 18:30'da birlikte tarlabaşı'na gitmeye karar verdik. Saat 19:30 divan otelinin arkasında bulunan parkta oturup soğuk havanın tüm gereksizliğini içimize hapis etme kaygısı idi bizimki. Doldurduk beynimizi beyinsizlik üzerine tüm yargıları sildik hep beraber. Amcalarım yine korumaya başlamışlar şahzadeyi ama nafile, kendilerini kollamaktan aciz bir durumda bulunanları başkalarını korumaya hangi kudret yeter ve ihsan ederdi.
İstiklal caddesi'nde galatasaray lisesi'nin önünde durdum kalabalık insan yığınının akışısı seyrettim seyrüsefer içinde herkes ve onları yönelten hisleri
İleri geri derken kendimi buldum tekrar boşlukda, boşluğumda sen vardın seni buldum orada. Elinden tuttum çekmek istedim ikimizi de o boşluktan ama hiçbir şey gelemedi elimden.
Seni düşünüyorum tekrar tekrar bakıyorum fotoğraflarına galata kulesi'ne girdim baktım istanbul'a aşıktım bu şehre, gecesi ise daha başka güzeldi. Buram buram fotojenik kokular sunuyordu insanlara... Bizler zaten fotoğraf olmuştuk bile.
Evime geldim üşümeye başladım donuyordum, kendimi ısıtmak için her şeyi yaptım ama olmadı halen üşüyordum. İçime girdin taaa derinlerine ama yine de olmadı, üşüyordum. Kalktım ve saçmalamaya başladım tekrar sensizliğin içinde...
(03:08) beni yok edecektin ama hala ben buradayım.
Bu kez bilmiyorum, tadı yok damağımda.
Seni hiç bir yıldıza bağlayamadan,
Öylece bakıp gideceğim gibi geliyor ardından.
Uzun, sessiz bir nefes gibi yaralı bir iç çekişsin anılarımda.
Yarım kalmış bir şeysin sen, hiç bitmemiş ve bitmeyecek.
Ama dualarım var, renkli ve yaprak kokan,
Anlattığın hiçbir şeyin önemi yok, umursama.
Sesin önemli olan
Pembe değil çünkü dudakların ben yoksam…
Bilmiyorum, bütün bilmediğim şeyler seninle ilgili
Gözlerim kanıyor gecenin aydınlığında
Götüremiyorum seni yanımda
Gelmeyeceğini bilmek umurumda.
Hayaletine tutunup çıktım basamakları
Olmayan hayaletine
Eksikliğe
en son size yazdığımdan beri çok zaman geçdi..ama hala sinirliyim..bunu bilin!
tek düşünce aleminde giderek çürüyorsunuz..anca ölüm zile bastığında farkediceksniz..diyeceksinz.."ne yapmışım ben böyle?"
ama o nun soğuk pençeleri sizi alırken ve karşınızda kahkahalar atarken yapabilceğiniz hiç birşey olmıyacak..bunu benle birlikde farkedip de duygularını bir şekilde ifade eden kaç insan var acaba..belkide bütün bu bombalar, intihar saldırıları ondandır..herkez yazarak rahatlayamaz..dua edin en azından ben pimi çekmeden önce uyarıyorum sizi..ama siz yinede tehlike tam kapınıza gelmeden harekete geçmiyeceksiniz..
