yok olmaya doğru sürekli bir oluş halinde olduğumuzu,varlığımızın yokluk,buradalığımızın burada olmamak üzerine kurulu olduğunu söyleyen br düşünür okuduğumu hatırlıyorum..
insanoğlunun sonluluğunun farkında ve kendi varlığının üzerine düşünebilen yani dönüşlü tek varlık olması onu mükemmel kılmıyor elbette..
modernizmle birlikte bize öngörülen yaşamları soluyup dururken sürekli arayıp durduğumuz ve bulamadığımızda ya da bulduklarımız sarsıntıya uğradığında adeta yıkıldığımız nedensellik ilişkileri içinde çırpınmakta insanlık..
