Doğal olarak gelişen bütün anormalliklere, hayatın ceplerime biriktirdiği taşlar gibi yavaşça alışmak… Benim yanılgım, Kuantum yasaları gereği aslında size hiç dokunmadan, dokunabildiğimi sanmak! Aldanmış eriklere gelecek yıl aynı hatayı yapmamalarını öğütleyip, her bir sonraki yıl onlarla beraber aynı kaderi paylaşmak… Yapmaktan bir türlü vazgeçemediğim, gözbebeğinizin bir refleksi ile bakışlarınıza biriken ipuçlarını okumak… Sizinle bütün acıları denemek ve işin adı güvensizlik olduğunda, ruhumun sizinkinden hiçbir farkı olmadığını size birgün anlatabilmeyi hayal etmek… Üşenmeden, bütün düşen elmalarınızı toplamak birer birer… Hepsi çürük değil elbet…
Sürü ilmine vakıf olan,
Göklerin sardalyaları sığırcıklara,
Denizlerin sığırcıkları sardalyalara...
Prelude
Hava kapalı. Ağır aksak iniyorum Yıldız yokuşundan...Işıklara dek yürüdüm. Yolun karşısına geçip, dükkanlar kapanmadan papuç alacağım.
Yine kırmızı kahretsin!
54
53
52
(ne güzel kız, bu kadar mı hoş olunur, biraz kısa ama)
.
19
18
17
(arkadan ittirmeseler olmaz, yuh ya!)
.
7
6
5
(ne güzel kız)
.
1
0
Adım atarken bir anlık gaflet, gökyüzüne kayışı nazarımın...Bir an için de olsa, ne olmadık şey günlük hayatta ne insanlara ne kaldırımlara bakmamak...Muhatab almak devcileyin gri bir kütleyi, tüm ihtişamı ile gökyüzünü....Ve ve....
Bugün çok canım sıkkın. Hiçkimselere anlam veremediğim birgün yaşıyorum. Hani canınız sıkkın olduğunda herşey üst üste gelir ya aynen öyle birgün işte. Şimdi kapıdan çıkıp kendimi sahile atmak istiyorum. Kimseler olmasın rüzgarın esintisi olsun sadece birde çay. Siznle paylaşmak isterim. Neden insanlar çok bencil? Ya da neden birinin iyi niyetli olduğunu anladığında insalar emrivakiler yapar. Bende eğer çok sevdiğim biriyse bütün işimi gücümü bırakır giderim. Ama ona sıra geldiği zaman kavga kıyamet. Anlıyacağınız arkadaşlar bugün beni çok üzen bir olay oldu. Yaptığım süprizlerin birdeğeri kalmıyacak çünkü ben yarını bugün yaşayamam maalesef. Ama yinede seni çok seviyorum. Kitabımı almadığın içinde kızmadım. Alışkınım zaten her işimi kendim yapmaya....
Asıl anlatmak istediğim başka.
İnsanların Niyazi olmasının çeşitli sebepleri vardır sanırım. Benim örneğimde ki en büyük sebebi ise sanırım duyarsızlıktan olur. Hani şu “etliye sütlüye karışmamak” veya “boş ver sana mı kaldı” laflarımız var ya ondan işte. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın…” Peki… ya bir gün o yılan bize veya sevdiklerimize dokunursa ne olacak?
koca 1 NEDEN!?!1neden daha hızlı trenler yapmaya çalışıyorsunuz? zamanınız canınızdan daha mı değerli ??
İnsanlar ne kadar da ahmaklar.Ellerinden kayıp gecen zamanlarını maalesef cok gec anlıyorlar.Tabi ki de is isten gecmis oluyo.Ders iş vb. ugruna sürekli calısıyor calısıyor calısıyor...Gozu doymak bilmiyor insanoglunun.Geriye baktıklarında kazandıklarını sadece para ve kariyer oldugunu goruyorlar.Bir kere cocugunu alıp bir parka goturmemis esine yeterince ilgiyi gostermemis hırs içinde hem kendi hemde etrafindakilerin omurlerini bitiriyorlar bos hayaller uguruna.İsmini tam olarak hatırlayamadıgım bir amerikalı ust duzey yetkili gorevinden istifa ediyor ve sbep olarak da'esime ve cocuklarıma suana kadar yeterli ilgiyi gosteremedim.Bundan sonra gosterebilmem icin..' diyerek istifa ediyor.Bilmiyorum o kadar sene nasıl telafi edilebilir ama eger sizde boyle biriyseniz daha gec olmadan ilgiye davet ediyorum.Daha da mutlu olabileceginizi dusunuyorum.Can Dundar der ki:4 mevsimlikse hayat keskeler onun hep guzune denk gelir
