Çok yeni (14 Nisan'da) yayınlanan bir yazıyı paylaşmak istedim. Yazı Wall Street Journal'da olduğundan oraya link veriyorum. Ancak, bir özeti Cumhuriyet gazetesinin 15 Nisan sayısında da çıktı. Konu çok net:
Türkiye'nin dönüm noktası
İçerik de oldukça net: 2008 Türkiyesi = 1979 İranı...
Son cümle özellikle çarpıcı geldi. "Türkiye uçurumun kenarında. Lütfen Rice, onu aşağı itme"
Bilinmedik bir kararlılığın gece kaldırımlarına takılıp düşüyorum bir zaman,
Hiç görmediğim bu şehir
Kaçarken şakaklarıma vurulup yan yatıyor rüzgar..
Esiyor Esenlerden...
Yine korkaklığın sahur sofrasında kaçıyorum hep bir şeylerden..
Elimde titreyen mermisi sürülmüş bir 14'lü..
Kovalayan kurşunlara kaçarken bile verilemeyen cevaplar..
Oysa yüreğim Denizlerin , Mahirlerin anısına yiğitti bugün..
Yoldaşlarımla dizilmiş bir sokak ateş çalıyor
Düşmanla dizilmiş bir sokağa..
Bense seyrediyorum gözlerimde vicdanımın tarifsiz hesaplaşması..
Elim tetikte..
Bazen sert bazen değil..
Bir şehir gerillası yüreğim kaldıramıyor aşkının miladını..
Ölümsüzleşmek an ve an yakın..
Ama diorum ya ölümlü olmanın nesi var..
Varsın unutulsun son nefesini verir vermez nefesi veren..
Aldığım anlar sana olsun ya.. Gocunmam..
Ben yine kaçarım..
Romantik devrimcileri okurum kitaplardan..
Ne unuturum İsmail'i karısının koynundan çıkartıp
Akyazı 'ya ölüme süreni..
Ne de bir İsmail olurum ilerde okunacak kitaplara..
Bir kitap eksik çıksın yeterki tamamla sen beni..
Ben yine kaçarım içgüdülerimle beni sana uzandıracak güvenilir sokaklara..
Duvarlara yağan kurşunlar değmesin bana..
Bir kaç nefes daha alayım isterim gözlerinde
Bir dokunayım ya ellerine..
Bir bakayım
öpeyim bir bir
Açlıktan ölen , dişleri dökülen , etleri çürüyen dünya halkaları biraz daha bekleyebilir.
Darılmazlar bana ya..
Sen böyle bir güneş parçası iken..
Sen böyle bir ateş
Sen böyle sen iken..
Sığınırım liberalizme köle olmuş oportunist palavralara..
Anlamam uzun sürebilir marksizmin derin felsefesini..
Aynı hedefe farklı yollardan gidenlere benzerim..
Troçki'ye Mao'ya sonra Stalin beni ihanetle suçlar..
Benim devrimim çoktan başlangıcını yapmış..
Anlayamazlar.
Yüreğimdeki devlet mekanizmasını yukardan aşşağıya parçaladım
şimdi aşşağından yukarı tekrar örerim..
Biraz daha nefes alayım bir...
Hele bekle bir kaç kurşun daha aldatayım..
Che'ye inanmadığımdan değil..
Ama izin versin bana
Ben biraz daha Tristan olayım..
İki yol uzanır önümde
Ya sen,
Ya sen.
Zamanda
bir ağırlığım
ben
tik ve tok arasında
mesafe koyan
çeken ve çekilen
beklenen
bekleyen
gelecek ve gidecek
şimdi
bükülüp eğilen
ezgi olan
dillerde
hüzünlü ve neşeli
şarkılarda
zamanla
zamandayım
ben
bir hafif
bir ağır
bir
zamandayım
ben
sevgimle
seven
ne güzel
sevilen
sevişen
altın tozuyla süslü
eski epey eski
kömür gözü
parlayan zamanım
ben
benim
o
senin yaşadığın
yaşattığın
unutup andığın
ta kendisi
sevgilim
şimdi
benim zamanım
sevdikçe
sen
içte
bu nefeste
son nefese
zamanda
savaşan ve salınan
güzel bir ağırlığım
ben
zamanla
zamanında
hissedilen
bir zaman
varlığı bilinen
şimdi ve hep
seven
tik ve tok arasında
çok
pek çok
seven
