hava karardığında,
güneş.ler kaybolduğunda,
akça akçe üzülme nöbetleri karardığında,
bir bilir kişi raporu dizilir :
ülkenin dahi cümleleri burada bulunur.
kanlıcandan haberler beyin köşelerine ve kenarlarına yayılır böylece.
bir gün daha elveda..........sonra.
bazen elveda dersin
bazen elveda derken ezilirsin.
bazen hem elveda der hem de ezilirsin.
bazen ezilerek elveda dersin.
bazen ezildiğin için elveda dersin.
bazen elveda dediğin için ezilirsin.
bazen ezilmek için elveda dersin.
bazen elveda dediğin için eziksindir.
bazen ezik olduğun için elveda dersin.
bazen elvedalar eziktir.
bazen ezilmeler elvedadır.
bazen her elveda bir ezilme vardır.
bazen her eziklikte bir elveda yokolur.
bazen her elveda bir ezik vardır.
bazen elveda demek için ezilirsin.
bazen ezikliğinle vedalaşırsın.
bazen ezilmeler içinde elvedalaşır.
bazen eziklik için elvedasındır.
bazen her elveda da ezilirsin.
bazen her eziklikte elveda dersin.
bazen her ezilmede elvedasındır.
bazen her ezilmeye elveda dersin.
bazen her ezilmeyi bir elveda sanırsın.
bazen her elvedayı aynı eziklikte karşılarsın.
bazen ezik olduğun için elvedasındır.
bazen elvedan az olduğundan eziksindir.
bazen ezilmelerinin çokluğundan çok elveda dersin.
sözler de suskun artık
kelimeler bitik
çalıntı cümleler derdime derman değil
duygularım son dörtlüğü tamamlamak için çırpınıyor
çırpınışlar var içimde
kesik kesik sonu olmayan ışıksız cümleler
gözyaşlarım akamıyor artık
hüzün benle bütün
yavaş yavaş damarlarımda geziniyor ayrılık
anılar sadece hatırlanmak için değil artık
seni anlatmak basit olsun istemiyorum
ama anlatacak bir yolunu da bulamıyorum
o yüzden bunları sana yazıyorum
belki bir başlangıçtır seni anlatmak için
ama hala bulamıyorum ışıklı kelimelerimi
ışığım sendin çünkü
şimdi karanlıkta yapayalnızım
zamanı durdurmak istemiyorum artık
ilerlesin durmadan seni benden alıp gitsin
hak ediyor musun beni,şiirlerimi,,duygularımı,
yoksa ben mi kördüm o aydınlık güzel ışığında
elveda...
İlk iş olarak bilincimi çıkarttım..Tuhaf, altından sen çıktın..

Biz. Biz, isimlerinden memnun olmayan insanlardık seninle ikimiz. Öyle memnuniyetsizdik ki isimlerimizden, değiştiriversek karşılıklı, karşı karşıya geldiğimizde en azından diye de geçirirdik içimizden. Ama hiç söyleyemedik birbirimize bunu. Yalnız bunu mu? Bununla beraber birçok değiştirmek istediğimiz şey vardı birbirimizde fakat söyleyemezdik bunları. Söyleyememek en nefret ettiğimiz zincirdi ayak bileklerimizden bizi zemine mıhlayan. Gelgelelim, öyle içimize işlemişti ki bazı şeylerin yalnız karanlıkta söylenebileceği, bazı şeylerinse asla söylenememesi gerekliliği, bunu tartışma konusu yapmayı bile düşünmek ağır bir eziyetti.