yalnızlık atölyesinin ustasıydı elleri
kararan geceyi kutsarken dudaklarıyla
dudaklarıyla arardı tan yerinin yamalı eskizini
ikizinin izini süren kanlı gölge misali
ihtilalin iç acılarının toplamı
mağlup dudakların zaferi olurdu
alkol muharebesinde taammüden yaşamaktan
tekmelerdi rüyasını ıssız bir gölgenin son hecesinde
genzine kaçan plastik bir yalnızlığı öpercesine
Lise bitince alacele biryerlere girelim kaygısıyla 2 yıllık işletme bölümüne girmiştim. Tembel yanım hep ağır basmıştır. 3 yıl okudum. 4. yıla uzattığımda bırakmaya karar vermiştim. Arkadaşlarım geçen 3 yıla yazık edeceğimi söylemişlerdi. Bense orada geçecek her güne yazık diyerek sildirdim kaydımı. Hocalarla genelde anlaşamazdım. Çoğu ya faşizan eğilimliydi ya da gerici.
Bir yıl sonra İzmir'e yerleştim. Hem yeni bir iş sahibi olmuştum. Hem de güzel sanatlar için hazırlanma şansını yakalamıştım. İlk yıl puanım yetmedi. İkinci yıl ikinci aşamada elendim. Üçüncü yılda Eğitim Fak. Resim bölümüne girebildim. Hazırlık döneminde ayda bir eskiz defteri bitirirdim. Günde bir tane de 50*70 desen çalışırdım en azından.
