Gece soğuk ve sessiz olur. hep öyle başlamıştır Ya da anlatılmıştır romanlarda , hikayelerde gecenin anlatımı...
Oysa gece sıcaktır.
insan kendisiyle başbaşadır gecede.
Kendisini gördükçe tanır.
Tanıdıkça düşünür.
Düşündükçe merakı artar ve daha çok düşünür.
Ve gece ısıtır insanı kendiniş buldukça sessizlikte ve karanlıkta.
Gece korkunçtur. Çocuksu yanımız için ve bilinmeyene olan korkumuzdan dolayı. karanlık göremediğimizdir. Göremediğimiz bilmediğimiz demek Bilememek iste korku demek.
Oysa gece güvendir. Gündüzün çirkinlikleri yoktur onda. Bitmek bilmeyen araba sesleri Birbirini umursamazcasına yürüyen koyun misali insan sürüleri Hayat telaşından insanlığını ve yaşamayı unutmuş bir tuhaf kalabalık. O kalabalığı oksijen yetiştirmek için çırpınan bir kaç yeşillik.
Büyük Türk Islam Mütefekkiri fikir ve düsünce adami Ibrahim Hakki Hz. leri 1703 yılında Erzurum’a bagli Hasankale Ilcesi’nde dogmustur. Babasi Molla Osman, bir Mürsit arama maksadi ile yola cikmis, ve her ne hikmetse Siirt Iline bagli Tillo kazasi'nda mola vermistir...
Meramini anlattigi kisiler aradiginin uzakta olmadigini bizzat Tillo'da oldugunu, bu kisinin Ismail Fakirullah Hz. lerinden baskasi olamayacagini söylemisler, ve Molla Osman hemen Ismail Fakirullah Hz.’ni bularak hizmetine girmistir...
Ay dolun bu gece.
Gece aydınlık,
İçim aydınlık.
Şarap içmeli,
Kendimden geçmeli,
Şiir yazmalıyım.
Derken...
Bir bulut,
Kapkara bir bulut.
Kararttı geceyi,
İçimi kararttı.
Şiir yazdım
Karanlığa,
Boşluğa,
Yokluğa,
Sessizliğe,
Sensizliğe,
Sana...
Uzun zamandır sevgili hafif e şöyle bir göz ucuyla bakmaktan başka bir şey yapamadım. Bu aslında benim için üzücü bir durum. Kendimi vatan haini gibi hissetmeme neden oluyor.
Yazmak istememek den ziyade dev bir mıknatıs gibi sanki 70 milyonu içine sığdırabilecek bir güce sahipmişcesine herkesi içine çeken İstanbul a yerleşme çalışmalarıdır.
Neyse velhasıl bu gece acil bir durumdan dolayı her şeyi bir kenara bıraktım ve siz sevigli pilli camiasında ki dostlarımın engin bilgi ve araştırma yeteneklerinden faydalanabilmek adına klavyemin başına oturdum.
Gece!
…
Sana hiç soruldumu bilmiyorum,bana sorulduğunu da hatırlamıyorum. Zaten bana sorulan sorular kadar, verdiğim cevaplar da anlamsız belki çoğu zaman yalandır. Çünkü cevaplarım karşı tarafın duymak istedikleri olmuştur, nadiren kendimin duymak istediklerini söylemişimdir. Hayır korktuğumdan değil, karşı tarafın işine yaramayacağından saklamışımdır cevaplarımı. Cevabını bilmeyen soru sormaz çünkü bildiğinin başkası tarafından onaylanmasını ister. İşte bu noktada benim cevabımın ne olacağı karşı taraf için değil benim için önemlidir.
Aslında derdim bu da değil.
ah benim, sensiz yaşayamamakla mühürlenmiş
teneşire gelesi duygularım
yine özlemiş, koklamak istemiş
sen kokan yazıları…
martılar sataşır olmuş
duman kokan kıpkızıl akşamlara
her yanını umutsuzluk gölgeleri sarmış
sensiz bu şehrin…
hayallere aldanırcasına yaşıyorum
sensizliğin günceleri saklı kalemimde.
yağmur sağanağı gözlerimi
sığ bir kayıkhaneye hapsettim…
lodos uğultusu sözlerini düşünüp
hayalinle örttüm üstümü
uyumak istedikçe uyanmaktan korktum…
sahi! ne çabuk sabah olmuş
güneş vurmuş çapak dolu gözlere
bağ bozumu üzümler çoktan katılmış şaraba.
kasketime keder yamayan sevgiliyi beklerken…
beden olgunlaşırken
ölmeye
insan
aklı ruhu yüreği
bir
Can
anlıyor
yayılabileceğini hayata
ölümden öte…
04.Temmuz.2007
memleketimde karanlık yalnız elektrik kesintileri ile yaşansaydı, illa yaşanacaksa. ne ise. yaşadığım kentte kesilmese idi eletrik daha önce yollardım yara berelerimden, kanımdan soğurup kotardıklarımdan bir tane daha. kısmet yine şimdiye. bu bir hüzünle gülümsetir. sustuğum mükafatı olsun seçilmiş sözlerimin. rücu harcım değil.
Suçluyuz
Sözcükleri kuruttuk.
Kuru sözcüklerle gözüyaşlıları avuttuk.
Yaşamayı unuttuk,
İnsanca yaşamayı.
Ömrümüzün uzunluğundan yakınır olduk.
Oysa umutlarımız vardı
Bir ömre sığdırılabilecek nice şeye dair.
Oysa umutlarımız vardı
Gülmeye dair.
Ömre sığdırılabilecek olanları unuttuk.
Oysa hayallerimiz vardı
Bir başka düzene doğan güneşe dair
Güneşler doğdu ve güneşler battı üzerimizden.
Günle birlikte kayıplar bıraktık gerimizde.
Kayıplarımızı ve bir güneşe olan inancımızı unuttuk.
