Saat 3..
Ayaktaym uyku tutmuyor..
Faydası yok onlarca ilaç dindirmiyor hayatımdaki acıyı..
beyazlar üstüne bir şeyler yazasım var diyorum..
oysa sadece sen değil ilham perim de terk etmiş beni..
çare sanıyorum, şişenin dibine kadar içiyorum..
oysa daha da yaklaştırıyor seni bana..
biraz daha diyorum, biraz daha içersem gidecek acım..
kalemi alıyorum elime bir şeyler karalıyorum..
bak yine yaptın aynısı..
yanıma geldin..
“kara kara ne yazıyorsun?” konuşuyorsun benimle..
özledim bebeğim.. diyorsun
hayır diyorum.. sadece hayal bu..
o anda yok oluyor bana herşeyi unutturan “masum” yüzün..
bak yine terk ettin beni.. her zaman olduğu gibi.. bak yine değişmedi hikaye..
masamdaki resimler bir eski filme döndüler, eski yaşamlar, eski mutluluklar, hatıralar..
bir şişe daha içiyorum ve başka bir perde aralanıyor..
yaşam diyorum ölüm diyorum..
kalem bitiyor yarıda kalıyor hikaye.. tıpkı bizim gbi…
