"Kendini; son şans kapanmış fırına koşan çocuk gibi hissedersen; ekmek bulamayan.
Ya da uzun zamandır aradığı bişeyi tam bulduğunu zannederken, aynı anda o olmadığını farkeden bi insanın yüzüne bürünürse yüzün,
gene sebepsiz...
Sen konuşmadan, anlamaya çalışacak biri var.."
Herşey baştan imzalanmış, vicdan baştan ipotek altına alınmış..
göremedik..
Evet, aksini iddia etsek de öyle inanmak istesek de; bir tek bize aittir yaşam bisikletimiz.
Ve geleceğe yatırılan vicdan cümleciklerini tatbik edercesine;
düşünmeden frene basabilen ve aklımızın bir köşesine, bisikletimizden inip motorsiklet ile yola devam etme kırıntıları serpiştiren budalalara dönüverdik..
bilemedik..
Dediğin gibi; biz bi varken, bi yok olduk,
Nefes adık... Veremedik...
Hayal ettiklerimiz bize yakışmadı...