Giriş:
Ben sürekliliğe katlanamazdım. Bu duygunun da sürekliliğinden sıkıldım sonunda. Süreklilik aramaya başladım. Bu şekilde dahil oldum.
Gelişme:
Evin yolunu kaybediyorum. Yol bilen birilerini arıyor, senden önce gördüğüm birine yolu soruyorum. Söz dinliyor, sonra tıkanıyorum. Hergün aynı şeyleri yaşayıp bilindik acılara devam etmektense, başka şeyler yaşayıp bilinmedik acılara gitmek daha dayanılır geliyor. Bu düşünceyle kendimden soğuyorum. Zaten pek anlaşamazdık, iyice kopuyor ipler. Derinden gelen bir hüzünle kafeye giriyorum.
Uyarı: Bu yazı çocuk bünyelere ait küfürleri barındırır. Bazen tebessüm, bazen sinir, çoğu zaman da mide bulantısı yaratabilir. Hatırlamak istemeyeceğiniz anıların kapılarını açabilir.
Takip ettiğiniz üzere küfür üzerine çok konuşuldu belki daha çok konuşulacak. Konuşulsun, ne olursa olsun boş geçtim bunları. Gelin eskilere dönelim. İlkokul bahçelerinden, lise sıralarına koşalım, kullandığımız ve duyduğumuz küfürleri yaşlara göre ve gerektiğin de örneklerle destekleyerek enikonu hatırlayalım.
