günaydınlı bi güne hoşçakallı sonlandırmaktansa hiç noktalamamayı tercih ederim..
klişeler ne gereksizdir dimi.
düşündümde insanın düşünecek bir şeyinin olmadığını düşünmesi hasret hayret ve acılarla doluymuş ya da
derin bi boşlukla...
hayat...
muammanın ta kendisi...
bu da geçeeeeeeeeeer hesabına boşver demek;üstüne bide her sabah bir bardak çay içip karışık tost yemek;fönlü saçlarım,300 liralık parfümüm;kısa eteğimi göğüs dekolteli büluzumu giyip 12 cm topuklu ayakkabılarımla tüm dikkati üzerime çekip burdayım deyip işe gidip eve dönmek;akşamları takip konusunda zorlandığım için ruhsal periyodik cetvelime göre takip ettiğim dizilerimi izlemek...
yooooooooookkkkkkkk!
hayııııııııııııırrrrrrrrrrrrrrr!
istemeeeeeeeeeeeemmmmmmmm!
demekte var tabiii...
en iyisi ne biliyomusunuz;
the tea party dinleyip
evimde üstümde pijamalarımla standart kendimle başbaşa bi gün geçirmek.ve ben bu konuda çok şanslıyım galiba...tabii şans diye bişey varsa...
