IŞIĞA DOĞRU
İsmail Bülbül
Şiir
Bu yol birlik, beraberlik yolu,
içimiz aşk, sevgi, hasretlik dolu,
gel; sen de katıl ol, dosdoğru,
birlikte yükselelim ışığa doğru..
Bir sevincimi sizlerle paylasmak isitiyorum. Hani düsman da olsak bir birimizin kederlerine, sevinclerine ortak oluruz ya, iste öyle bir sey bu da...
Ne demis büyük Veli: Dertler paylastikca azalir, Sevincler coskular paylastikca cogalir...
Efenim, sizlerinde sahit oldugunuz gibi, ben önceleri siir yazmak ister, fakat bir türlü bu isi beceremez ya kalemi kirar, ya da kagidi pacalardim. Cogunuz benim reiki, tasavvuf ve mistik ilimlere merakli oldugumu bilirsiniz. 11 yildir reiki egitimi aliyorum. Reiki'nin son asamasi olan dördüncü mertebesini de 29.02.2008 tarihinde aldim. Bunun adini Türkcemiz de bulamiyorum, kusura bakmayin. Almanca'da Einweihung deniyor. Yani Ehil bir Reiki hocasi tarafindan insana inisiasyon yolu ile veriliyor. Iste bu inisiasyon sirasinda bir dilek diledim; dilegim ise, sadece siir yazabilmekti. Inanin ben bile bu ise sastim kaldim. Inisiasyon biter bitmez, gectim klavyemin basina siir, siirler yazmaya basladim. "Erikagaci siiri" bundan önceydi. Bu siire ne kadar ugrastim anlatamam. Daha sonra beynim sanki kafiyelerle doldu. Inanin bir kac saat icinde 5-6 siir bile yazabiliyorum...
O gün korkuyla girmiştim sınıfa. Kızamık yüzünden bir haftadır okula gelmemiştim çünkü. Öğretmene ne diyecektim şimdi? İnanır mı bana? Ya döverse? İçeri girdim ve üç arkadaşla paylaştığımız sırama oturup o anı beklemeye koyuldum.
