Kapı açıldığında aralıktan giren uzun saçlı kadın bana benziyordu. Ama tanıdığım o değildi. Kelimelerinde eskisi gibi saçmalayamıyordu. Bulamıyordum eskiden olduğu gibi onda benzer yanlarımı. Uzanıp dokunmak istediğim o teni eriyordu havanın mateminde. Sadece sıcaklığını istiyordum, o da yoktu bu atmosferde. Kalıpları eritip ruhunda şekle verdiğim o narinlik yerini tunç bir miğfere bırakmıştı. Bulamıyordum daha fazlasını ve daha azını gözlerinde. O, artık tanıdığım o değildi.
“Konuşma!” dedi bana bir anda.
Zaten payıma her zaman susmak kalıyordu ve bende öyle yapıyordum. Ve sadece sustum bir anda. İlerlediği soğuk havada bulduğum sadece ondan geriye kalan bu yalnızlık iklimiydi. Ama sonra… Birden durdu, adını sordu, cevap verecekken tam “Sus! Adımı kimseye söyleme” dedi.
2003 yılında tdk bir yazılı açıklama ile dr. ilyas göz'ün çalışmasının sonuçlarını kamuoyuna duyurmuş. araştırma konusu türkçe'de en çok kullanılan sözcüklermiş. bunun için denekler kullanılmış, gazeteler, dergiler taranmış, edebi eserler ve diğer sanat ürünleri incelenmiş ve sonunda veriler istatistiklere dökülmüş. buna göre, yazılı Türkçede en çok kullanılan kelime 'bir' olmuş. Bu kelimeyi ve, olmak, bu, için ve o izlemiş.
'Ben', 'demek', 'çok','yapmak', 'ne', 'gibi', 'daha', 'almak', 'var', 'kendi', 'gelmek', 'ile', 'vermek', 'ama', 'sonra', 'kadar', 'yer', 'en' ve 'insan' kelimeleri de yazılı Türkçede en çok kullanılan kelimeler arasında yer almış.
