sam peckinpah'ın filmi geldi hatırıma: bana onun kellesini getirin.
şiddetin estetisyeni olarak ün yapmış bu "tür" yönetmeninin ve dahi pasolini ve pink flamingo'nun "yaratıcısı"
john waters'ın bile midesini bulandıracak bir rezaleti,
hayvanlık ötesi bir eylemin AB aşkıyla yanıp tutuşan "müslüman" bir memlekette vuku bulması çok şık oldu!
çükleri kopasıca soysuzlar, emin olun ki, "cuma"ları kaçırmıyorlardır, başı açık gezen kadınlara da söyleniyorlardır (içleri gidiyordur, o ayrı!), sağa sola "tebliğ" vazifelerini de ihmal etmediklerini de tahmin etmek hiç zor değil bu ruhları şeytanı bile ürkütecek derecede ziftli pisliklerin!
Verdiğimiz bir eleştiri sözünü tutarken, toplumumuzdaki
bazı eğilimleri de eleştiriyoruz bu yazımızda.
Mekanımız asker ocağı, başlayalım!
Acemi birliğinde, akşam yemeğinden sonra bir de akşam dersi yapılıyordu.
Atatürkçülük eğitimi falan...
Aklıma gelmişken, "Atatürk'ün tanımı" diye birşey vardı.
On maddelikti sanırım. Yani tüfeğin silahın tanımı olur da,
"Atatürk'ün tanımı" kavramını hangi akla yakıştırırsınız,
bunu TDK'ya havale ediyorum.
Gerçi bu tanımın, "hangi aklın" eseri olduğuna dair duyumlar almadım değil.
Ama kesinliği olmayan bir konuda polemiğe girmeyelim deyip,
TDK'ya saygı ve sevgilerimizi gönderiyoruz(nedense!).
