Beş yaşındaki yeğenim, televizyonda korku filmi tanıtımı gelince havaya sıçrayıp ellerini çırparak "yihuu" diye nara atıyor. Artık korku filmlerini eğlence niyetiyle izliyoruz.
Korku filmleri korkutmaz ama, başka bazı şeyler var ki insanın ödünü patlatır.
Örneğin, çocuklarımızın okulda namaz kılması, güzide medyamızın enkıromenlerini dehşete düşürür. Daha önce çokça andığım için isimlerini tekrarlamak istemiyorum.
Çok yeni (14 Nisan'da) yayınlanan bir yazıyı paylaşmak istedim. Yazı Wall Street Journal'da olduğundan oraya link veriyorum. Ancak, bir özeti Cumhuriyet gazetesinin 15 Nisan sayısında da çıktı. Konu çok net:
Türkiye'nin dönüm noktası
İçerik de oldukça net: 2008 Türkiyesi = 1979 İranı...
Son cümle özellikle çarpıcı geldi. "Türkiye uçurumun kenarında. Lütfen Rice, onu aşağı itme"
