Ve işte bir kaç satır daha dökülüyor klavyenin tuşları arasından ekrana uzanan digital yolda parmaklarımdan.
Okunup okunmaması umurumda değil artık ya da yazdıklarımdan dolayı bana yapılan ithamlar..
Aşk üzerinde yazmak istedim bir kez daha , sevmek üzerine , sevilmek üzerine ve hatta kimbilir belki de yaşanan bahar günlerinin hatırına yeni aşklara yelken açmak üzerine bir şeyler karalamak istedim.
Ama olmadı işte yine olmadı ne yazık ki !...
Neden mi ?
Klavyenin başına geçer gecmez önceki gün Ankara ziyaretim sırasında rastladığım tahminen lisenin ilk yıllarında olan iki genç geldi gözümün önüne...
