Genel olarak yaşantımıza baktığımızda hepimiz doğar, kısa bir süre sonra okula gider ve çeşitli kabullenilmiş doğrular üzerine yetiştiriliriz. Şöyleki, çevremizde gördüğümüz yaşam örnekleri çerçevesinde, genellikle her insan iyi para kazanıp, iyi bir işte çalışmayı ve bulduğu eşiyle mutlu bir hayat yaşamayı seçer.
Kabullenilmiş doğrular ?
2+2 ' nin 555' e eşit olduğu hiç aklımıza gelmez. Evrensel bir eşitlik olan "2+2=4" ise bütün Dünya' da aynı şekilde değerlendirilir fakat onur, haysiyet, şeref, namus gibi kavramlar hemen hemen hepimiz yani biz Türkler için aynı çağrışımları yapsada toplumdan topluma değişen bu kavramların insanlar üzerindeki etkileride çok farklı olabilmektedir.
İki yıldır ayrı yaşadığı eşine boşanma davası açan kadın, kocası tarafından defalarca bıçaklanarak öldürüldü. Polislere verdiği ifade ise; NAMUSumu temizledim dedi. Beni düşündüren şu ki namus kişiye göre değişken bir şey midir. Sen kalk cinayet işle, bir masumu öldür ve sonra namusumu temizledim de çık işin içinden...
önce dişlerimi söktüm babamdan kalma kir pas içindeki kerpetenle...
sağ üstteki gemi azıya alan dişlerimi çekmekten garip bir zevk aldım. kanımın rengi bordo şarabı gibiymiş...
hidrofil pamuklarla tıkadım açtığım boşukları.
bir süre sonra yapış yapış oldu kanla...
çıkarıp attım klozete. birkaç yudum viskiyle oto-gargara yaptım. koydum dvd'ye!
dişlerimden yüzük yaptırmak için, bir akşam üzeri 250 gram kıyma isteyen müşterinin gözlerini oyan kuyumcu çıraklığı da yapmış kankam murat'ın ellerine teslim ettim alkole yatırıp temizlediğim dişlerimi.
sıkı bir muşta yaptı bana özel...
Semih oturmasını-kalkmasını,giyinmesini-konuşmasını bilmeyen,şehirdeki köhne düşünceli,ve bir o kadar da cahil,görgüsüz genç kızların beğenisiyle pupülarite kazanmış,hafifçe"en iyi ben bilirim,en yakışıklı benim" havalarında(!) genç bir çocuk...
Genç kızların sebebiyet vermeleri dolayısı ile,tam bir aşk üçgeninin arasında kalmış bir delikanlı...Üçgenin her bir köşesinden sarkıp,"beni aldattın,beni aldattın"naraları atan kızları farketmesiyle ve o kızlarında birbirlerini farketmiş ve Semih'in üçgenle oynadığını anlayıp kendilerininde o üçgenin bir köşesi olduklarına kanaat getirmesiyle beraber başlamış herşey...
Çetin Altan ; yanılmıyorsam 70’li yıllarda Milliyet gazetesinde “Taş” isimli sütununda köşe yazıları yazmaktaydı...O sıralarda ben ilk okul çağlarında falandım, rahmetli babam , Çetin beyin sürekli okuyucularındandı ve her fırsatta hayranlığını belirtmekten geri durmazdı...Bazı alışkanlıklar babadan oğula geçiyor elbette...Bende lise ve üniversite yıllarımda üstadı okumaya başladım...Köşe yazılarını , kitaplarını...
Okuyanlarınız bilirler , Sn.Altan Uzun bir süreden beri Türkiyenin geri kalmışlığını ve sosyal çalkantılarını "Mesleksiz “ ve “hazineden geçinen” yığınlara bağlıyor...Hatta üstad bazı yazılarında “ Bazılarımıza çok marjinal gelen “Neden bizim köylerimizde tenis kortları yok?”
“Neden mahallerimizde oda orkestraları bulunmaz” diye hayıflanıp, bütün bu güzelliklerden mahrum kalmamızı “ hazineden geçinen”asalaklara ve “mesleksiz” yığınların yol açtığı tahribata bağlıyor...
Üstadı yakından tanıma şansını geçen yıl yakaladım...
Bağdat caddesinde yakın bir arkadaşımın işlettiği "via gelatto" isimli kafeteryaya eşi ile birlikte gelmişti...Yanına gittim utana sıkıla kendimi tanıttım, onlar dondurmalarını yerken havadan sudan konuştuk...Caddede kısa yürüyüşlere çıkıyorlarmış, caddenin geçmişini konuştuk. Yazılarından çocukluk yıllarının Erenköy’de
geçtiğini biliyordum, sohbeti uzatmayı denedim ama olmadı. .Dondurmalarını bitirir bitirmez kalktılar...Onlar gittikten sonra üstadın köşe yazıların da, ısrarla üzerinde durduğu konuları düşünmüştüm...
Gerçekten de; Bir milletin hayatını kopyalayıp, yapıştırmak mümkün olsaydı aşagıdaki yanlışları yeniden tekrarlarmıydık dersiniz?.
