Geç kalkılan bir Pazar sabahı... uzun saatler gazete okumalar, karbonhidrat ve çay içerikli bir kahvaltı...
Babam musluk, alçı işleri var diye hemen geldi. Lakin pek sohbet edemedik. Sudan konu bile pek olmadı. Eve geri döndü hemen. İçimde bir yalnızlığı ve sessizliği gömdü gitti...
Söylenebilecek tonla laf var. Sebepleri sonuçları üzerine... Mücadele etmeye dermanım yok, sempatik görünmeye, ‘sizdenim’ demeye...
Hayattayım hala... Belki, onlarla yaşamadığım için uzak bana, içerliyor.. Belki pek aramadığım için ve belki de hepsi benim paranoyam sadece canı sıkkın olduğundan...
uzlaşma benim anladığım kadarıyla bir miktar olduğun yerden ayrılıp ortada buluşmak değil midir ?
bu cumhurbaşkanı seçimleri meselesinde hep bir kesimden taviz bekleniyor ve uzlaşma deniyor
yaw niye hep bizim eşşek köprü altına gidiyor
biri bana anlatsın :)
banada anlatın yaaa! (konuk sanatçı)
