hafif.org

Yaklaşık bir haftadır ben bile gazetelere bakmaya hatta evde haber seyretmeye başladım. Ortalık gergin, ortalık karışık. Vatandaş sokaklarda, asker rahatsız, demokrasi lafı zırt pırt cümle içlerinde kullanılmaya başlamış, hepsi bir yana dolar düşmüş; var bir şeyler demektir.

Ama olayların bütün bu ciddiyetinin yanında gazetelerin manşetlerinde, internet sitelerinde ve haberlerin altında, sağında, solunda hala magazin haberleri dolanıp duruyor.

Haberde ciddi bir spiker, başka bir ildeki bir uzmana bağlanmış ciddi bir şekilde anayasa mahkemesindeki sürecin işlemesinden bahsediyor altta hoplayan zıplayan yazılar filanca dizi müziği için bilmem kaç bilmem kaça mesaj atın diyor.

Son dönemde Serdar Ortaç ve Kenan Doğulu'dan da duyduğumuz Hepsi Grubundan da dinlediğimiz yabancı sesli, r&b ritmli şarkılardan bahsediyorum. Bunlara bir de yeni çıkan 4Yüz adlı grup eklenmiş dün gece televizyonda görüp dinledim. Şimdi ne farkı var bu şarkıların yabancı pop müzikten. Justin'den Britney'den. Hepsi üzerlerine Türkçe sözcükler yazılmış yabancı parçalara benziyor değil mi? arkadan gelen bikaç doğu enstrümanı sesinin dışında.

Ki bu da önceden Jay Z ve başkaları tarafından yapılmadı mı?
Pop sanatçıları, lütfen Türkçe pop müziğe sahip çıkın!

Bugünkü haliyle pop müzik endüstrisinin yaklaşık 50 yıllık bir geçmişi var. Bu kısa sayılabilecek geçmişe rağmen, pop müzik bugün, ekonomik bazda yüzyıllık endüstrilerle boy ölçüşecek düzeyde. 50 yıllık süreçte, müzik dinlemeyen, risk almayan takım elbiseli yöneticileri, hit şarkı üretme makinesi prodüksiyon ekipleri, pazarlama taktikleri, yerleşik kuralları ile, sözgelimi bir araba üreticisinden çok da farkı kalmamış durumda.Neyse ki, belli periyotlarla, bu sıkıcı seri üretim döngüsünü kıracak, endüstriyi sallayacak gruplar, müzikal hareketler ortaya çıkıyor. 70'lerin sonunda punk rock böylesi bir işlevi yerine getirdi. 90'ların başında, ABD'de ortaya çıkan grunge akımı, İngiltere'de acid house ve rave'ler etrafında dönen elektronik dans müziği alt kültürü de, benzeri spontane süreçler sonucu ortaya çıktı.
Döngünün doğal sonucu olarak, bu akımlar, alt kültürler, paranın kokusunu alan endüstrinin manipülasyonuna uğrayıp, yenilikçi güçlerini kısa surede kaybettiler. Bill Drummond, bu bağlamda incelenmesi gereken, ilginç bir pop müzik figürü. 70'lerde punk ile müzik dünyasına adım atan ve 80'lerin sonundan itibaren Jimmy Cauty ile The Justified Ancients of Mu Mu(The JAMS), The Timelords, Kopyright Liberation Front (The KLF) isimleri altında yaptığı elektronik müzik kadar, tartışmalı performanslar ile de adından söz ettiren Drummond, endüstri manipülasyonu kırmış, oyunu kendi kuralları ile oynamış, bir taraftan da endüstri ile dalgasını geçmiş, bugünlerde pek de hatırlanmayan egzantrik ve entelektüel bir deli/dahi.

Neden büyük bir kesim boyband denilen genelde 5 tane delikanlıdan oluşan bu müzik gruplarını sevmez anlamıyorum. Tamam liseli hatta ortaokullu kızları kendine hedef seçip bir yere varmak istiyor olabilirler.


Ama bazıları var ki yaptıkları müzik (kendileri yapmıyor olsalar bile seslendirdikleri şarkılar) önyargıyla yaklaşılmadığı zaman dinlenesi ve çok hoş şarkılar.

Acaba diyorum kendileri de mi söylediklerinden bihaber. Çok hoş şarkılar "al sana bi 5 salak daha" ya da "ulan yeni bi boyband daha mı?" laflarıyla örtüştürülüp zamanın hışmına terkediliyor.Aslında bütün bu yazı bilgisayar başında oturup deli gibi kodlarla ugraşırken "westlife" ın "my love" ve ardından "backstreet boys" un "as long as you love me" şarkılarının winamp'ta calmasından kaynaklandı. Harbiden güzel şarkılar be!