Sevginin yerini menfaat, yagcilik almis,
saygi, hosgörü cok gecmiste kalmis,
kardeslik, paylasma bu da neymis?
insanligi, her yeri karanliklar sarmis..
Karanligin icin de sürünen bir nesil,
aydinligi bulamayan olur sersefil,
ucundadir tunelin isik bak yemyesil,
hala karanligin resmini cizer bizim sefil..
Adam kayirmalar, kalleslikler hep bizde,
vurdumduymazlik, aymazlik sadece bu nesilde,
fitne, fesat, kin dedin mi kat kat sinesinde,
serserice, caktirmadan yapar bunlari hem de..
Sadece onun arkadaslari doktor profesör
bunlarla övünür anlatir bunlari jeneratör
Ateist misyonerlere olmus bir sellektör
aman dostlar kendisi vallahi bir provakatör..
Bunlari anlatatir hep zavalli dedektör
bir bu tanir akademisyen doktor operatör
sen nesin ki kendinden bahset be tez-atör
yeminle bu kisi gercek bir provakatör
Kavga dögüs dedin mi ordadir bu vizlatör
sasmamak gerek bundan beslenir sinektör
kendi sinektir ama o sanar kendini profesör
nefret doludur ici billahi kendisi bir provakatör
Avrupa'ya gidince olmus sanki bir sör
ülkem insanindan utanir bu soysuz nankör
görgü ahlak hosgörü bizdedir sen bunlari gör
bilincli bilincsiz tillahi olmusun sen provakatör..
"Ne ekersen onu bicersin"!
Bizler hep yasadigimiz olaylardan sikayet ederiz. Disdünya da yasadigimiz olaylar bize bi baska görünür. Su sorulari kendimize defalarca sormusuzdur:
Neden hep ben?
Neden her sey beni buluyor?
Tüm olumsuzluklari bir biri ardina yasiyorum neden?
Niye ben cok sabirsizim?
Neden bu kavgalar hep beni bulur? vs,vs gibi sorulari cogaltabiliriz...
Her ne kadar bizler disdünyada ki yasadiklarimizi kendimize yabanci görsekte, onlari hep bi kenara itip onlardan kacsakta, söyle veya böyle bu kactigimiz seyleri mutlaka yasayacagiz...
