Aslında dün gece yazmayı kafaya koyduğum ama uykunun azizliğine yenik düştüğümden geciken bir yazıdır bu...
Dün gece iki kanal arasında mekik dokuyan bu nacizane bedenimin tabi ki bir sorunu vardı: Eğlence mi duygusallık mı?A kanalında ki o milyonları ekrana bağlayan komedi dizisine mi kendimi kaptırmalıydım yoksa d kanalındaki o aynen ruhuma hitap eden duygusal diziye mi odaklanmalıydım? İki arada bir derede kalınca iki diziyi de yarım yamalak izledim. Neyse bu benim yaşadığım ruh halinin özetiydi. Asıl konuya gelelim..
Dün gece D kanalında ki duygusal dizide bir kısım vardı. Aslında dizide tüm düğümün çözüldüğü kısım. Baba evde olan biten herşeyi öğreniyor, ama EN SON kişi olarak. Bilmeyenler için bir hatırlatma, baba, bekar olan kızının evli olan kızının kocasıyla kaçtığını öğreniyor ve tam bir yıkım yaşıyor. Benim takıldığım kısım şu oldu. Neden babalar hep en son öğrenir bazı şeyleri? Bunun altında şu olmalı diye düşündüm. Ufaklığımızdan beri özellikle biz kız çocukları çoğu şeyi babamızdan saklamamız gerektiği şeklinde eğitiliyoruz. Baba, sevgilimiz olduğunu en son öğrenir çünkü baba sevgilimiz olduğunu öğrenirse kızar, şarkıcı olmak istediğimizi hatta bir yerde şarkı söyleyip para kazandığımızı en son baba bilmelidir(elimizden gelse hiç bilmemelidir) çünkü o kızar, regl olduğumuzu bile babadan saklarız(bazen anne koşa koşa gider söyler ona) çünkü regl olmak ayıptır,baba bilmemelidir, ya da artık bakire olmadığımızı en iyi ihtimalle anne bilebilir, baba bilmemelidir cinayet çıkabilir.
Neden bu tarz şeyler bize ayıp ya da tu ka ka şeklinde öğretiliyor? Burda birazcık annelere dönüyorum ben. Anne, babanın neye kızacağını biliyor. Olay baba olmak ta değil erkek olmak heralde. Erkek adam çok rahat yetiştiriliyor. Kız evlat çoğu şeyden mahrum ya da yasaklı yetiştiriliyor. Baba, oğlu yanına gelip herşeyi konuştuğunda ona kızmazken kız evlat bu yukardakileri belki ömr-ü billah açıklayamıyor ona. (Anca biri istemeye gelecekte evlilik durumu olacak ta...)
O yüzden biz annemize çoğu zaman 'babama söyleme sakın' deriz. Anneler bizim sır küpümüz olur. Tabi sakladıklarımız çok vahim konularsa bu herşeyi sonradan öğrenmeler çok daha büyük sorunlara yol açar(dizide olduğu gibi) Bunları kafamda kurduktan sonra aklım birden babalara gidiyor. Şöyle düşünüp onlara da kısmen hak veriyorum. Bir baba diyorum gençliğinde eminim ki çoğu şeyi yaşamıştır ve kadınların hayatında karşılaşabileceği tehlike ya da sorunların ne olduğunu bilir çünkü o da bir çok kadınla bir çok şey deneyim etmiştir. Kendi deneyimleri onu kızını koruma psikolojisine sokar ve bu psikoloji altında anneye (sanırım) sürekli direktifler verir, kıza söyle 'şöyle olsun,bunu yapsın bunu yapmasın' diye..
Ne mi isterdim? Özgürce herkesin herşeyi konuşabildiği bir toplum,ahlak ve aile yapısı isterdim. Bu kadar ısrarcı bir tavırla erkek egemen toplum olmamamızı isterdim. Evet, onların bize kol kanat germelerini seviyoruz ama bu kadar erkeksi tavır kuşaklar arasında bu kadar büyük uçurumlara da yol açabiliyor. Babadan korkan kuşaklar yetiştiriyoruz.
Yukarda bahsettiğim koşulların tam aksini yaşayanlarınız da vardır, istisnalar tabi ki vardır ama yine de toplumun genelinin bu kavramlara uyduğunu düşünüyorum, malesef...
Bebeklerin cinsiyetleri istek üzerine belirleniyor, sevgili doktor biz bir kız düşünüyoruz mümkünse… (!)
Bir koyun klonladılar gerisi gelecek dediler, bekliyoruz bakalım, sevdiklerimizin kopyalarını da mı elde edeceğiz yok canım bu kadar da olmaz deyip sakinleştirmeye çalışıyoruz kendimizi…
Havva’ dan beri kadına yaradan tarafından kimine göre bir ceza kimine göre bir hediye olan regl dönemini yok etmek neden? Organizmalarla bu kadar oynamak doğru mu? Tabiata bu kadar karışılabilir mi?
Sabah uyanılır.Gözler henüz kapalıdır.Karın ve bel bölgesindeki garip inşaat çalışmalarının verdiği acıyla surat ekşitilir.Gayet bitik ve kendinden nefret eden bir ruh haliyle yataktan kalkılır.Mümkün olan en geniş ve yumuşak kıyafetler giyilmelidir,akıldan geçirilir.Lavaboya gidilir.Suratın rengi değişmiş garip yeşilimsi bir çamur ifadesi lanet bir ağrıyla zonklayan kafa bölgesinin tümüne hakim olmuştur.Gerekli temizlik yapılır ve önlemler alınır.Bol bir pantolon ve sünmüş bir t-shirt giyilir.Saçlar olası en paspal şekilde bir araya getirilmeye çalışılır.Mutfağa gidilir ve midedeki garip bulantı nedeniyle hiçbir şeye dokunulmaz.Ayaklar sürünerek hafta sonundan kalma çanta alınır.İçi kontrol edilmez.Lojistik destek ekipmanı banyodan tedarik edilir çantaya tıkıştırılır.Göğüs,göbek bölgesi dün geceden bu yana akıl almaz bir şekilde şişmiştir.Tanrım bu ben miyimdir?Yine de hayat devam etmektedir.En rahat olduğu tahmin edilen terlikler yahut ayakkabılar seçilir.O da nedir?Terlikler yahut ayakkabılar davul kıvamına gelmiş ayaklara girmemektedir.Oturup zaten ağlamak için bahane arayan bünye bir güzel ağlar.Asansöre binerken gün boyu etrafındakilere saldırıp kavga edecek psikolojik yapı gözden geçirilir.Adet dönemindeki kadın güne hazırdır.
Kadınların doğası ne zaman çözülecek derken her soruda yeni bir durum ortaya çıkıyor. Ve bu da zaten anlaşılması zor olan kadın doğasını daha da karmaşık hale getiriyor. Ama bu karışıklığın daha iyi anlaşılabilmesi için ilk olarak PMS’nin ne olduğunun kavranılması şarttır. Hatta kadınlarla iletişimde bulunan herkesin bu konuda bilgi sahibi olmaları gerekir.
