Böyle önemli günlerin arefesinde,yaratıcılık isteğim depreşir huzursuz olurum...
En bilinmeyeni,en görülmeyeni,en alışılmamışı vermek istemişimdir hep !...
Sevgililer gününden söz ediyorum,stresim bundan...
Eminim ki ; Şu sıralarda kabul günlerinde.ofisler de , kahvehaneler de, hep bu konu konuşuluyordur...
Sanki , vatan tehlikede!...
Ben bile kaç gecedir, korkulu rüyalar görüyorum ; Birinde , kuyuya düşmüşüm,mırmır (sevgilim) habire üstüme kaya parçaları atıp duruyor...Sonun da itfaiye merdiven sarkıtıyor da, kurtuluyorum...
Kulağım ahalide!, nerden ne kaparım da şu işin içinden alnımın akıyla sıyrılırım diye düşünüyorum...
Şöyle aklı başında bir fikir getireni,"halk kahramanı"ilan edecem vallahi!...
Millet kurumuş sanki ! Ya da herkes vahametin farkında da bildiğini kendine saklıyor...Olur mu olur !...
