Şimdi “bayram değil seyran değil bu adam niye Cem Karaca’dan bahsediyor” diye sorabilirsiniz... Sormayın... Bazı insanlardan bahsetmek için illa özel günler beklenmemeli. Doğum günü ya da ölüm yıldönümü olduğundan değil, gönlümüzden koptuğu için konuşmak garip gelmesin kimseye...
Hem Cem Karaca’yı bilenler için vesile olurda bu yazı, eğer evde varsa koyarlar bir CD sini, yoksa da gaza gelip internetten indiriverirler. Sadece adını duymuş ama kendisini dinlememiş olanlar ise önce “Nerede Kalmıştık” albümünden başlasın, tavsiyemdir, ardından yavaş yavaş zaman içerisinde geriye doğru sararak ezberlesin tüm şarkılarını. Tabi zevktir bu, keyiftir... Ama bana göre Cem Karaca’yı bilmeden yaşayanlar dünyayı yarım yaşayanlardır. İşte pek bilinmeyen ve bestelenmemiş bir şiiri;
Üç-dört yıldır dikkat etmekteyim de, artık İstanbul'a gelmeyi düşünmeyen rock grupları, büyük sanatçılar yok gibi.
Bundan belki yıllar önce, İstanbul'u bırak Türkiye dediğinizde bir yabancıya yurt dışında, ''bilmiyorum'' derdi. Ama şimdi, İstanbul dünyanın en önemli sanatçılarını ağırlamaktan geri kalmıyor. Ve hangisi gelirse ''İstanbullu müzikseverlerden'' son derece hoşnut kaldığını söylüyor.
Robert Plant'ten yola çıkarak yazmak istedim bu yazıyı, 5 temmuz 2007 tarihinde İstanbul'u ziyaret edecekmiş. Mükemmel bir konser verecek. Aslında bu büyük konserler Türkiye'deki tüm müzik severler için bulunmaz bir niğmet olsa da, daha fazla yararlanan Türkiye olacaktır. Bu müzik ziyafetlerini birer eğlence olarak düşünmenin dışında, iyi de birer Türkiye reklamı olduklarını da bilmemiz gerekir.
