kritik tartışmalardan biriydi........11 yıldır hiçbir konuda yorum yapmayan koca içmiyorum, gezmiyorum, vaktinde eve gelip gidiyorum parayı eve veriyorum...daha ne istiyorsun demişti. Öyle kahroldu ki kadın. Ne çok tartışmışlardı, ne çok konuşmuşlardı....her seferinde sessiz durup sonunda uykuyla biten konuşmalar.......mutsuz olduğunu, anlaşılmadığını, yalnızlığını anlatmanın ne çok yolunu denemişdi......önce anaç yaklaşmıştı.....çünkü bi arkadaşından erkeklerin evlendiğinde de ana kucağını özlediklerini duymuştu.
herkese merhaba,
ben, yaşamda unutulan kaybolmuş oysa olmasının hayatı zenginleştirdiğine inandığım konuları paylaşmak istiyorum.
yaşam nasılda yutuyor o güzel değerleri......insan hatırı sormayı, ilgilenmeyi....kendimize çevremize zaman ayırmayı....yaşam nasıl unutturuyor asıl yaşamı. Öyle koşturuyoruz ki sabah servise yetiş, işe geç kalma...iş tempon düşmesin eve gel, yemek, ev düzeni ertesi güne hazırlık derken......zaman hızla akıyor bu akış içimizdeki samimiyetide silip götürüyor......korumak için çok çaba harcıyorsun....ciddi zorlanmalar, hayal kırıklıkları oluyor..oysa en baş yaşam stilimiz bu olmalı diye düşünüyorum.....bu hızlı akış nasılda yabancılaştırıyor herşeyi......ilgi azalıyor...hatır soramıyorsun.....ben sosyal iletişim azlığının toplumların en büyük felaketi olduğunu düşünüyorum....sıkıştırılmış yaşamlarda kendimizi kaybediyoruz.........birde görsel medya doğru yayınlar yapmayınca büsbütün yaşamdan kopup korkuları, kaygıları artan, ilişkilere şüpheci yaklaşan bireyler olup çıkıyoruz.....
sonra sonrası malum sıkıştırılmış düşünceler ve yaşamlar tabiiiii şimdilik.
