Kendi kendime soru sorabilecek kıvama geldikten sonra yatağın yolunu tuttum. Canım yanıyor içim sızlıyordu. Bir özlem, bir aşk bir de umutsuzluk önce ürkütüyor sonra ısırıyordu içimi.
Ruhunuzun acıdığını hissettiniz mi hiç? İçinizden bir şeylerin kopup gittiği veya üzüntünüzden suratınızın şeklinin değiştiği bir zaman oldu mu? Bana çok oldu ve nedenlerini düşünmeye başladım. Acının kökünde, nesnel dünyanın ya da tabiat ananın, adı her neyse işte bunun parmağı vardı. Ayağa düşen bir taş ya da kolunun bir yere sıkışması olarak düşündüm doğal olan acıyı. Tinsel acının kaynağı nesnel acı olmalıydı çünkü duygular oluşumunu nesnel dünyanın içinde tamamlıyorlardı ve duyguların yoluna giden ilk etkileri nesnel dünya sağlıyordu. “Acı” olarak düşündüğümüz kavram, kavramsal olmayan dünyada o anlama en yakışan nesnel gerçeklik olmalıydı.
Hayat zaten yeterince sıkıcı ! Sizce de öyle değil mi? Özellikle günün büyük bir kısmını işyerinde geçirenler için.
Ben boş vakitlerimde interneti eğlence aracı olarak gördüm. Fakat zamanla oda sıkmaya başladı. Size bu sıkılma hikayemi anlatacağım.
Normal haber siteleri vs. siteler çok çabuk sıkıyor insanı. Bunları direk geçtim. Program sitelerine merak saldım daha sonra. Ondan da envai çeşit faydalı-faydasız program çektikten sonra ondan da sıkıldım.
Daha sonra Forum sitelerine merak saldım. İnanamıyacağınız kadar çok forum sitesi var. Bir çok siteye üye oldum. Üye olması bile komik. Şartnameyi okuyun, mail gelicek, linki tıkla, oldu da bitti maşallah. Bazılarında linke bile gerek yok. Formu doldur, klikle gitsin. Bazen çok ilginç programlar olabiliyor bu forum sitelerinde, bunu da belirtmeden geçemiyeceğim. Forum siteleri bilgisayar bilginizi geliştirmek için güzel platformlar. Ama zamanla forum sitelerini de aşıyorsunuz.
