Yeni sevgili olunan ortamlarda her zaman kızların çantasında ve bazen erkeklerin ceplerinde naneli ferahlatıcı şeker bulunurdu. Bunlar, her zaman diş fırçalamaya zamanı olmayan ve sigara içen insanların sevgili ihtimalli bir günde kuruyemişçiden sigara alırken birden aklına gelip satın aldıkları şekerlerdi. Bana aşkı anımsatıyorlardı, nane kokusuyla ve parlak ambalajlarıyla yeni birinin benden hoşlanabilme ihtimalini taşıyan heyecan verici erotik duyguları uyandırıyorlardı. Bu duygular bedenim ve aklımın işbirliği içinde olduğu zamanların ürünleriydi. Bazen yan yana duran bira şişeleri, siyah poşet, tanımadığım bir cep telefonu ve naneli şekerler.
Bir gün naneli şekerimin kâğıdını soyarken ve onu ağzıma atarken bir arkadaşımın on altıncı kattaki evindeki balkonunda ayıldım…
Bütün gündüz içmiştim, balkona çıkmıştım ve intihar etmek istersem bunun kolay olup olmayacağını denemek için on altıncı kattan aşağıya kendimi bırakıyormuş gibi numara yapmaya başlamıştım. İçimden bir güç beni alıp geri çekiyordu. Ölmemem gerektiğini söyleyen tuhaf bir manyetik enerji vardı bedenimde. Aşağıya baktıkça başım dönüyor ve bedenim isteğim dışında irkiliyordu. Onu gerçekten hissetmek istedim ve biraz daha eğildim aşağıya doğru. Küçücükleşmiş görüntülere korka korka bakarak korkumun ve içgüdülerimin üstüne giderek sarktım balkondan aşağıya. Benim dışımda bir şey, biliyordu aşağı düşersem kesinlikle öleceğimi. Benden daha iyi biliyormuş gibiydi. Çocukken lunaparklarda hissedilen heyecan verici korkunun biraz daha heyecansız biçimiydi bedenimi saran. Arada incecik bir sızı şeklinde merak duygusu da vardı aklımda, bir şeylere karşı. Aklımdaki merak duygusu bedenimdeki korku duygusunu bastıramıyordu bir türlü. Bedenim aklımdan üstündü bir taşıyıcı olarak. El üstünde tutulan, başka bir canlı tarafından taşınan düşüncelerimden oluşan aklım ise bir yerden sonra emir veremiyordu bedenime. Bendeki emir komuta zinciri bu şekildeydi demek ki… Taşıyan ve ayakta tutan şey olarak bedenim, kendine emirler vermesi için yetiştiriyordu aklımı. Aklım onun ölümünü ve yok oluşunu onayladığında bedenim darbemsi bir şey yaparak sesini yükseltiyor ve aklıma” haddini bil” diyordu sanki. İçeri geçtim ve salonda sızmış bayan misafirin yanına kıvrılıp ona adını sordum. Uyandı, ağzı içki kokuyordu ve rimeli akmıştı. “Pelin” dedi kısık bir sesle. Battaniyenin altına girmek istediğimi ve çok üşüdüğümü söyledim. Yalandı bu. Sadece onun bedenine yaklaşmak, tahrik olmak ve sonunda onunla sevişmek istiyordum, büyük ihtimalle bunu zaten biliyordu ve “üşüme gel tabi” dedi. Büyük bir evde parti verilmişti ve onun için kısık sesle konuşuyorduk. Birçok erkek birçok kızla birbirini beğenmiş ve odalara çekilmişti. Biz geriye kalan son çift olarak birbirimize kalmıştık. Diğer insanlar söylediklerimizi duyup ertesi gün dalga geçmesinler diye kısık sesle konuşuyorduk. Benim erkek arkadaşlarım ve onun kız arkadaşlarından oluşan insanların olduğu bir ortamda bulunduğumuz için, tanışma konuşmalarının duyulması ileride problem olma olasılığını taşıyabilirdi. İkimizde böyle düşünüyorduk ama kısık sesli konuşmamızın arkasında “başkalarının uyuyor olduğu için rahatsız olmasını istemememiz” yalanı duruyordu. Kimsenin uyuduğu falan yoktu.
—Ne yapıyordun balkonda?
— Yıldızlara bakıyordum çok güzeller.
— Hımm ben de çok severim yıldızları. Her zaman gittiğimiz bir tatil köyü var, orada geceleri yıldızlar...
Çocukluğumun şekerli anılarından biridir TipiTip. O zamanlar içinden araba resimleri ya da “artiz” resimleri çıkan sakızlar yanında çocuksu, şirin, sıcak bir seçenekti benim için. Sakızını şapırdata şapırtada çiğner, içindeki TipiTip karikatürlerini biriktirirdim. Ama bilmezdim TipiTip’in benden önce doğduğunu, hatta Şener Şen’in seslendirdiği bir çizgi filminin yayınlandığını.
Altoids isimli bir şeker sakız firmasının süper eğlenceli sitesine bir göz atın derim...
Site o kadar eğlenceli ve farklı ki sakız firmasına ait olduğunu siteden çıkarken anladım hehe... Belkide sakız firması değildir bile...Çünkü oyunlara ve gösterilere çok daldım şu anda kendimde değilim.
tam bir karnaval...
bugün babamın direktifi ile Gebze’ye gitmem gerekti ve bunun için Haydarpaşa’dan tren yolu ile gitmeyi tercih ettim, “eee bunun bizi ilgilendiren tarafı ne diyebilirsiniz” ki benim anlatmak istediğim şeyde bu değil zaten :)
,sadece konuya girme amaçlı ve anlatmak istediğim konuyu buraya nasıl yansıtabileceğimi - daha doğrusu yazıya nasıl aktarabileceğimi - düşünürken her şeyin aklımda darmadağın olmasından sebepLe yazacaklarımı sürdürebilmek amaçLı böyle bir giriş yaptım :)
...aslında her şey bir nevi buradan başlıyor. kafam da o kadar güzel kurgulamıştım ki eve gelip bilgisayar başına geçtiğim anda ki durumumu [unutkanlığımı] en iyi belirten cümle yazıya attığım başlıktır... evet bir kez daha unuttum [dağıldım] ve tutukluk yaptım. biraz kafamı toparlayayım he! Evet; Vapurda ki sakız çiğneyen adam, pis adam ! beni soktuğu duruma bak. Trene binmeden önce bindiğim vapurda karşımda mıydı? Ya yakınımdaydı işte ! sakız çiğneyen bir adam vardı ve sakızı çiğneyiş şekli iLe uyuz oLma dürtülerimi harekete geçirdi, daha sonra trene bindim ve tren yolculuğu yaklaşık bir buçuk saat kadar sürüyor ve buda bir şekilde kafanızda dolanan şeylerin üzerine gitmeniz ve onlar hakkında yorumlar yapmanız için bir fırsat gibi görülüyor ki o an için benimde kafama uyuz oLma dürtülerimi harekete geçiren - o adamın da iğnelemesi iLe - huylarım aklıma geldi ve biraz olsun onlar hakkında neler konuşabileceğimi ve neler söylenebileceğini merak ettim... Tabii ki bunları kronolojik bir sıraya sokamam ki buda saçma oLur zaten aklıma geldikçe ve toparlayabildiğim kadarı ile yazacağım...
