Ay dolun bu gece.
Gece aydınlık,
İçim aydınlık.
Şarap içmeli,
Kendimden geçmeli,
Şiir yazmalıyım.
Derken...
Bir bulut,
Kapkara bir bulut.
Kararttı geceyi,
İçimi kararttı.
Şiir yazdım
Karanlığa,
Boşluğa,
Yokluğa,
Sessizliğe,
Sensizliğe,
Sana...
Kendime yalan söylediğim ve her defasında ve her seferinde inandığım "Bu da geçecek elbet" sigaralarımdan birini daha mı yaksam ki?
Bir yalan daha mı eklesem sensizliğe?
Bir sigara boyu daha mı uzaklaşsam yalnızlığımdan...
Kaçıncı meretim ki bu? Sensizlikten sonra…
Anlasana artık yoruldum. Bir an önce bitsin istiyorum bu gerçeklerle karışmış yalan nefesler.
Saat gecenin yarısını yirmi geciyor.. Efkârın verdiği sitemi ile çektiğim duman, ciğerlerimde pas tutsada.. Üflüyorum efkârımı usanmadan.. Yalan ile yaşanmış hayata cekiyorum dumanı.. Sonra üflüyorum yine aynı hayatın üzerine, sitemimi, isyanımı, dumanimi.. Saat itibarıile ruhu sıkan şarkılar içimi rahatlatiyor.. En arabeskinden.. Duman ile gelen rahatlık hissi, arabeskin verdiği ihtişamile bütünleşiyor.. Senden kalan içimdeki yarimi tamamlıyor.. İsyanıma neden olan, senin bıraktığın harabeyi toparlıyor.. Gitmek istemesemde, gitmek içimi acıtsada.. Mecburiyetin verdiği vazifeyi yerine getiriyor ruhum.. Evet gidiyorum.. Senden kalan yarım ile, efkârım ile, pas tutmuş ciğerimle gidiyorum.. Dillendiremediğim daha bir çok sitem kayıp oluyor benimle.. Sessizliğin verdiği acizlik ağır basıyor.. İsterdim ki!.. Haykırayım, içimdeki çığlıkları dillendireyim.. Ruhumun Bir köşesinde kalan sen izin vermiyor.. Kıyamıyor sana.. Kendimi kaybetmeyi istediğim yerde, içimdeki seni kaybedemiyorum.. Bir daha bulamama korkusu ürpertiyor içimi.. Kaybettim bugün kendimi.. İstediğini almanın yüceliği daha bir muhteşemile daha bir muhteşemsindir şüphesizz.. Son bir Şey Söylesene.. Mutlumusunn..
