Kar serpiştiriyordu fena halde…
Esen rüzgarın şiddetiyle, tanecikler yön değiştirerek yüzümü yalıyorlardı, bazısı yanaklarıma, alnıma yapışıyor, kimi ise kirpiklerimde takılıp kalıyordu.
Hava feci soğuktu. Dünyanın bütün düzensizlikleri kar taneleri gibi yavaş yavaş hayatıma birikiyordu. Hiç bitmeyen bir koşuşturmanın gönüllü üyesiydim. Dünyanın hızına yetişemiyordum! İnsanlar içinde yaşamadıkları şartlar hakkında ne kadar da kolay fikir yürütebiliyorlardı: Şaşıyordum.
Herdem yukarıdan kesmekteler kuşaklarınızı kuşlar,
Herbiri nesl-i Ebabil’in birer neferi.
Şimdi dahi erketede birkaç serçe,
Biçareler nöbetleşe sizleri gözler.
Çamurda safça oynaşan sizlere çevrilidir minicik gözleri,
Kan içmeyiniz,
Trafik kurallarına uyunuz diye...
Şşştt,sessizlik! Biri mi öldü?
. üçüncü kat, yedi katlı bir apartman . akşamın mavisi, dışarda, çirkinliği istila halinde .
pencerenin önündeyim, seyrediyorum
. sisin arasından bir güneş hüzmesi daldaki serçeye vurmuş,
serçe şakıyor, yapraklar alkışlıyor .
serçe, sonunda küçük bir reveransla havalanıyor .
ağacın altından, kara, gudubet bir gölge, elinden tuttuğu pembe etekli kızını yokuşta sürüklüyor .
sonbahar . hayat her zamanki akışında . gri, mekanik ve anlamsız .
akşamdan kalma ruh haliyle aşağıda parçalanmış cesedime bakıyorum . insanlar, etrafımda
. şaşkın insanlar .
mutfağa gidip içecek bir şeyler arıyorum . bir şişe bira biraz domestos ve tuzruhu . kapı çalınıyor . elimde kokteylim
açıyorum . "merhaba" . gitarı duvara yaslayıp kanepeye atıyor
kendini
. "olum var ya süper bişey
yaa bir daha yapmalısın, mutlaka!"
Evvel zaman içinde, kalbur sarma içinde, neneler berber iken, pireler cellat iken, ben anneannemin cüzdanını tıngır mıngır yürütürken, bir serçe konar pencereme üşümektedir; bende alırım onu içeriye bir serçe olur bin serçe etraf dolar serçe, bende bir web sitesi yapıp bütün serçeleri satmaya başlarım 1 dolardan; 3 gün içinde bütün serçeler biter ve ilk içeri giren serçeyle kalırız yalnız. Sonra serçeyi sahne sanatları eğitimi alması için amerikaya yollarım, serçe gelir ve ben amerikadayken diye cümleye başlayıp ben new orleanstayken diye devam eder bende sohbeti en koyulaştığı anda kafasına balık tavasıyla bir tane vurup bayıltırım ve pan kek yemekten hoşlanan aşağı mahallenin kedisine veririm serçeyi. Kedi efendi pek müteşekkir kalır; bu güzelliğimi unutmayacağını söyleyip isteğim üzerine bana bir karga yakalar canlı -kargayla ikinci dünya savaşından bahsederiz, bizim karga şizofren çıkar. Kendini, Edgar Alan Poe nun şiirindeki kuzgun sanıyordur. Bana saatlerce Poe dan bahseder ve şu şekilde bitirir cümleyi.. And my soul from out that shadow that lies floathing on the floor shall be lifted NEVERMORE!!!
Not: Bu yazı turp tarihi adlı kitapın 73-85 sayfalarının özetidir...
