Mutfağımız, dünyanın en iyilerinden biridir.
Bence en iyisi!
Buna rağmen yemek kültürümüzde hiç de hoşlanmadığım
lezzetler de yok değil.
Özellikle de okul, yurt, askerlik ve işyeri gibi toplu yemek yenilen ortamlarda çokça rastlanan yemekler vardır.
Esmer makarna, makarna pişirilmeden önce yağda kavrulur. Rengi açık kahverengi tonuna döner.
Lezzeti ise aslını kaybedip berbat bir hale gelir.
En pisboğaz ben bile bir tabağını bitiremem.
Askerdeyken sürekli bu şekilde sunulmuştu makrna ve
çöpe giden onca makarnaya üzülüp durmuştum.
Sadece bir kez, o da tatbikattayken normal makarna
yemiştim. Lezzeti de mükemmeldi.
Bu arada, askerde en lezzetli yemekleri tatbikattayken
yediğimi belirteyim.
Kayınvalide kavramına çok iyi gözle bakan biri olarak yetişmedim. Ufakken daha bir sorguluyoruz çevremizde gördüklerimizi. Çocuk aklımla annemin babaannemden yakınmasından, televizyondan duydugum " Kaynanayı kaynar kazana atalım! " laflarından etkilenmemden dolayı, kayınvalide denilince hortlak sözcüğüyle eşit bir yere otururdu o kelime benim zihnimde. 7-8 yaşlarındayken çocukların gözleri radar gibi oluyor. Babaannemle annemi sürekli gözlerdim ikisi bir ortamdayken. Sevmezlerdi birbirlerini. Babaannem gelinini sürekli göz altında tutan pis kaynana rolündeydi kafamda, annem ise asi gelin rolünde.
O günler kayınvalide- gelin kavramını beynime yeni yeni oturttuğum günlerdi. Beynime oturmuş kayınvalide- gelin figürleri geliştikçe, ben küçücük aklımda ne zaman bu konu canlansa hep " Pis kaynanalar" diye geçirirdim içimden. Çocuktum, maksat bir fikir sahibi olmak... Daha çok sorgulayıp düsünmeye, iyiyi kötüyü ayırt etmeye başlamamla beraber önceden kafamda kurmuş olduğum kayınvalide-gelin çatışması sahneleri yön değiştirdiler. Bu sefer her iki tarafin da üzerine eşit ağırlıklar koydum. Minicik kafama soktuğum " Kaynanayı kaynar kazana atmalı" düşünceleri ne de bağnazdı öyle. Bu konudaki fikirlerim tam tersine döndü. Huysuz iki insan ne kadar anlaşabilirler??? Peki huysuz gelin-huylu kayınvalide ikilisi? Ya huylu gelin- huysuz kayınvalideler anlaşabilir miydi?
Velhasıl ben, insanları analiz etmeyi seven ben dönmüş dolaşmış yine kişilere ön yargılı olmamayı, hemen etiketler yapıştırmamayı, bütün insanlar arasında genelleme yapmamayı irdelediğim noktaya dönmüştüm.
Gel zaman git zaman S. ' nin annesi ile tanışmamla yeni bir kayınvalide figürü duruyordu karşımda. Herhangi bir teyze gözüyle bakıyordum. Biraz da bizim türk aile yapımızda hemen herkesi sahiplenme içgüdüsünün var oluş sebebi ile gelin rolünü kapıverdiğimi farkettim.İşte ben tam o sırada neyi anladım dersiniz?? Gelin-kaynana kavgalarının neden kaynaklandığını...
diyor Deniz Gürsoy, Oğlak Yayınlarından çıkmış olan Çilingir Sofrasında Rakı isimli kitabının arka kapağında.
