Her çocuk aynı mı? Okula özel şoförüyle giden çocuk. Karne hediyesi sahili olan bir yere tatile gönderilen çocuk. Sonra… Çalışan çocuk. Çalıştırılan çocuk… Minicik omuzlarına “ekmek” derdi yüklenmiş çocuk. Ama hepsi çocuk. Yarının büyükleri. İş adamları, öğretmenleri, mühendisleri, doktorları, asgari ücretli işçileri, işsizleri, yan kesicileri, kiralık katilleri, dolandırıcıları, teröristleri, tinercileri… Ama şimdi hepsi çocuk.
Aynı yerküreyi paylaşanlar arasındaki korkutucu bir uçurum değil mi bu?
Ne zaman tüm halkların kaynakları “insanca” paylaşabildiği bir dünyayı hayal edebileceğim?
“Ne de güzel sömürürüz biz!”
Sömürdüler… Sömürüyorlar… Sömürecekler…
Tâ ki…
Evet, tâ ki…
