Efenim, Almanya'da yasayan, büyük bir kismi da burda dogmus olan ikinci, ücüncü nesil Türkler, kendi kendilerine bir dil uydurmustur. Bu dil Türkce, Almanca karisimi, deyim yerinde ise bir Tarzancadir...
Bu kullanilan dili; ne Almanlarin, ne de Türkiye de yasayan Türklerin anlamasi mümkün degildir. Bu dil sadece Almanya'da yasayan ikinci, ücüncü nesil Türklere aittir...
Hafif'e geldigim günlerde bir kardesim bana, sen buraya uyum saglayamadin. Bak! Biz artik cok degistik. Senin biraktigin Türkiye yok, artik cek git gibi ifadeler kullanmisti. En cok da buna sinir olmustum. Bu kardesim kendince belki hakliydi, ama ben bunlari kendime yedirememis, bi hayli üzülmüstüm...
Hakkimda yazilar bile yazildi benim. Uyum konusunda bir kac kendini bilmez tarafindan uyarildim bile. Özelime yazanlar, sadece benim yazdiklarimi baz alip, karsimdakileri, onlarin yazilarini hic görmeyip, akillarinca bana ögüt verenlerde cok oldu. Her nedense bu kisiler hic kendilerine bakmadilar. Cünkü degisen onlardi, ben degil. Yillarca vatanindan ayri kalmasina ramen, hem de bazilarinin asina oldugu Avrupa'nin ortasinda olmasina ramen, bir gram dahi degismeyen, Türklügünden ödün vermeyen bendim, onlar degil..
Mensubu oldugumuz yüce Islam Din'i, bizlere hosgörüyü, kardesligi, paylasimi, ögütlerken, ayni zamanda Dedi koduyu, kin ve nefreti, haset ve fesatligi, hakaret ve küfürü yasaklamaktadir...
Bu böyleyken, malesef her girdigim Türk siteleri bu saydigim olumsuzluklarla doludur...
Nedir bu kadar bizi birbirimize düsman eden? birbirimizden adeta nefret ettiren?
29 Yildir Almanya'da yasiyorum, bulundugum Ülkede'ki Almanca siteler böyle degil, orada'ki tartismalar sadece konu üzerine yapiliyor küfür, hakaret hic yok diyecek düzeyde...
