Sana uzaktan bakıyor artık gözlerim
Gönlüm senden geçmez
Bana döndü hep sözlerim
Sıcak bir yaz gününde tanımıştım onu. Uykusuzdum. Kaçmak istiyordum ama bir türlü izin vermiyordu. İsmimi sordu. Söyledim. Uykusuz olduğumu, işim olduğunu anlattım. "Gitmem lazım" dedim. "Hayır gitme" dedi. Nedenini kavrayamadım. Tanımıyordu ki beni gitmememi istesin. Sürekli sorular soruyordu. Hiç hoşuma gitmemişti bu iş. Kötü kokular sezdiğimi sanıyordum. "Neden sürekli sorular soruyorsun" diye tersleyince çok hırçın olduğumu söyledi.
Böyle oldu hayatıma girişi. "Ballı krokanım" diye isim taktım bir de. Arkadaşlığımız gibi orijinal olsun istedim. Çok tatlıydı. O da bana "minik kelebeğim" diyordu.
Dağılmış saçlarım gönlünün yatağına
Uyandırma
Sabah olsun ben giderim
Sen kal rüyamda
Geldiğinde uyumuyordum. Şimdi sen uyuyorsun ve ben her zamanki gibi yalnızlığımı kağıt, kalemle paylaşıyorum. Ama bu kez ilk defa senin için yazdığım bir yazıyı sen de okuyacaksın. Çünkü bir daha asla sen yanımda uyurken yazı yazmayacağım, çünkü bir daha asla yanımda uyumayacaksın... Önceden en azında uyurken masum görünürdün gözüme. Ama artık uyurken bile korkuyorum senden. Kemdini içine soktuğun yüksek ölüm potansiyelinden, yürüdüğün yoldan, ve beni sensiz bırakmayı göze alan yüzsüzlüğünden... Bu kez sen bırakmayacaksın beni yalnız başıma. Ben kendi kendimi terkedeceğim, senin yalnızlığını umursamadan. Seni düşünecek kadar fedakar değilim bu gece. Çünkü kendim için büyük bir fedakarlık yapıyorum. Kendimi ve seni cezalandırmak için senden vazgeçiyorum... Neyse seninle geçirdiğim yıllar, hata yaptığını bilmenin vicdan azabına bile değerdi. O zaman yaptığım hata sayılır mı bilmiyorum tabi. Artık zamanı geldi, tıpkı sana döndüğüm gün dediğin gibi; kalbimin sesini dinliyorum... Biliyorum, şimdi "kalbin bunu söylemiyor su cinim korktuğun için aklının dediğini yapıyorsun" diyorsun. Nasıl iyi öğren mişmiyim seni? Varsın öyle olsun be delim. Gittim, artık ne farkeder ki? Bundan sonra ellerinle bir kez daha uyumak umuduyla yaşayıp, o umutla öleceğim biliyorum. Ama senin bir kez daha gitmene tercih ediyorum bunu. Korkaklık deme benimkisine sen de beni tanımış olmalısın. Gurur... Küçümsersin belki ya, ben de böyleyim.
Neden diye düşünme. Hangi erkek bir kadını anlamış ki? Seni seviyorum, seveceğim, şüphen olmaması dileğiyle...
Hoşçakal...
Bu nedir ya, insan terk ettiği adamı unutamıyorsa ne yapmalı? Unuturum deyip zamana mı bırakmalı yoksa hata yaptım deyip dönmenin yollarını mı aramalı? Nedir bu ya!! Nedir bu ya? Nedir saygın? Nedir özünün farklılığı. Beni görmemesi mi?
Ben de deveyi diken insanı ..keni kıymetli bulanlar sınıfında mıyım? Nefret ettiklerimin içine bende mi giriyorum. Özlüyorum işte ya! Hem de köpekler gibi itler gibi özlüyorum. Olur olmaz dilime geliyorsun. Zaten her daim böyleydi. Seni devamlı daha fazla sevdiğimi farkettiğim için gittim. Ama değişen olur ümidiyleydi. Olmadı. Değişmedi.